انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٤

تعليقات و توضيحات

همه كوههاى زمين است . ( به نقل از فرهنگ معين - اعلام ) عنقا : مرغى است افسانه‌اى ، سيمرغ ، كه آشيانه او در كوه قاف است . حافظ چنين گويد :

برو اين دام بر مرغ دگر نه * كه عنقا را بلند است آشيانه

ص 50 ب 961 ، مص 2 ، پيش خورشيدى كه لا شرقى است آن . . . مقتبس از آيه شريفه نور : . . .

لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ . . . نه خاورى نه باخترى نزديك است روغنش بتابد . . . ى 35 س 24 ، نور

ص 51 ب 978 ، كل يوم . . . مستفاد از ى 29 س 55 ، الرحمن : يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ : پرسندش آنان كه در آسمان‌ها و زمين‌اند هر روزى اوست در كارى ، مولوى در دفتر اول مثنوى ب 3071 گويد :

كل يوم هو فى شان بخوان * مر ورا بىكار و بىفعلى مدان

ص 53 س 11 به بعد ، در بيان آنكه . . . اشاره به مراتب وجودى خلقت انسان و هستى ر ك شرح ص 16 س 8

ص 56 ب 1071 ، ساجد آدم شده جمله . . . اشاره به ى 30 س 15 ، حجر ، فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ : پس سجده كردند فرشتگان همگى باهم .

ص 56 ب 1077 ،

هر دو يك گشته ز فرط امتزاج * همچو آب و باده در ظرف زجاج

، يادآور اين دو بيتى از فخر الدين عراقى :

از صفاى مى و لطافت جام * در هم آميختند جام و مدام

همه جامست و نيست گويى مى * همه باده است و نيست گويى جام

اين مضمون را عراقى از يك دو بيتى صاحب بن عباد اخذ كرده است :

رق الزجاج و رقت الخمر * فتشابها فتشاكل الامر

فكانه خمر و لا قدح * فكانها قدح و لا خمر

فردوسى نيز همين مضمون را دارد :

جهاندار بستد ز كودك نبيد * بلور از مى سرخ شد ناپديد