انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٧

تعليقات و توضيحات

همچنين سلطان ولد در ولدنامه ، تصحيح مرحوم همايى ، ص 352 - 353 به تفصيل سخن رانده است .

هرك را جان او ز عهد الست * بود بيگانه وين طرف پيوست

ص 24 س 19 ، الناس نيام فاذا ماتوا انتبهوا : مردم در خوابند پس هنگامى كه مردند بيدار مىشوند .

اين حديث در زهر الآداب ، طبع مصر ، ج 1 ص 60 منسوب است به حضرت رسول ( ص ) ، و در شرح تعرف ج 3 ص 98 منسوب است به امام على ابن ابى طالب عليه السلام .

ص 25 ب 407 ، در نبى فرمود نَزَّلْنَا خدا . . . اشاره به ى 9 س 15 ، حجر ، همچنين ر ك شرح ص 24 س 3

ابو الحسن تهامى در ضمن قصيده‌اى كه در سوگ فرزندش سروده ، گويد :

فالعيش نوم و المنية يقظة * و المرء بينهما خيال سار

ص 25 ب 413 - 414 ، چون ندا آمد به جانها از خدا . . . اشاره به ى 72 س 7 ، اعراف ، همچنين ر ك شرح ص 24 س 9

ص 27 ب 463 ، لو دنوت لاحترقت گفت او ، اصل جمله اين است : لو دنوت انملة لاحترقت ، سخن جبرئيل است در هنگام معراج ، زمانى كه همراه با رسول اكرم ( ص ) بود و ديگر اجازه صعود نداشت .

چون بينا اوست و خوش‌رفتار اوست ، كه جبرئيل در تك او نرسد . مىگويد جبرئيل را بيا ، جبرئيل مىگويد نتوانم كردن ، لو دنوت انملة لاحترقت ، و صحيح بىمرض اوست . رنگ مستقيم و مزاج مستقيم . . . مقالات شمس ج 1 ص 182

مولوى در همين موضوع گويد :

چون گذشت احمد ز سد ره و مرصدش * و از مقام جبرئيل و از حدش

گفت او را هين بپر اندر پيم * گفت رورو من حريف تو نيم

باز گفت او را بيا اى پرده‌سوز * من به اوج خود نرفتستم هنوز

گفت بيرون زين حد اى خوش‌فرمن * گر زنم پرى بسوزد پر من

سعدى در بوستان همين معنى را بيان مىكند در واقع ترجمه سخن جبرئيل است :

اگر يك سر موى برتر پرم * فروغ تجلى بسوزد پرم

شبى بر نشست از فلك برگذشت * به تمكين و جاه از ملك برگذشت

چنان گرم در تيه قربت براند * كه بر سدره جبريل ازو بازماند

به دو گفت سالار بيت الحرام * كه اى حامل وحى برتر خرام