انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣١٤

[ در پرورش دين ]

دم‌به‌دم بر روش عاشق‌تر شوى * شعله زن در عشق همچون خور شوى

عشق مردان بر چنين رويى بود * عشقشان سوى فزونى مىرود

6978 دم‌به‌دم عاشق‌ترند و تشنه‌تر * هر دمى گيرند عشقش را ز سر

سوزشان در وصل افزون مىشود * بگذر از چون چونكه بىچون مىشود

از بيان پيدا نگردد آن جمال * غير او را كش چشاند ذو الجلال

6981 تا از آن شربت ننوشى بىدهان * كى شود معلومت از گفت زبان

بايدت مردن ازين هستى تمام * تا كشى از دست ساقى آن مدام « 1 »

همچو طور از خود شوى زير و زبر * چونكه تابد بر تو نور دادگر

6984 تو نمانى آن شوى اى مرد دين * نور گردد « 2 » جسم تو بىشك يقين

تن سراسر جان شود از عشق حق * بگذرد آن تن چو جان از نه طبق

مصطفى با تن نه بر معراج رفت « 3 » * از فلك‌ها درگذشت آن شير زفت « 4 »

6987 رفت عيسى هم فراز آسمان * با تن خاكى يقين دان بىگمان

هم برفت ادريس بالاى فلك * گرد او بنشسته خوش جمع ملك

مىنمايد آن تن و تن نيست آن * گشته است از عشق آن تن جمله جان

6990 اوليا هم مىروند آنجا به تن * هست ايشان را ازين انواع فن

سوى هر اقليم با تن مىروند * گه به مشرق گه به مغرب مىروند

ظاهراً تن مىنمايد ليك دان * سر به سر جانند مطلق آن شهان

6993 اين محالت زان نمايد كه ازين * سخت دورى و ندارى نور دين

گر به غيب ايمان بود جان ترا * عاقبت گردى ز سلك اوليا

هركه كرد او وعده حق را قبول * گردد آخر عالم ار باشد جهول

6996 گر ظلوم است و جهول اين آدمى * چون نمايد صدق گردد آن دمى

گفت دانا را چو نادانى شنود * بىشكى دانش در آن نادان فزود

پس شنو از انبيا گفتارشان * تا رسى آخر در آن اسرارشان

6999 باز واگرديم در تقرير آن * بىزبان هستند اشيا حمدخوان

اين كسى داند كه باشد ز اوليا * بيند اشيا را به نور كبريا

آن ولى نور است مطلق نيك دان * در تن عالم بود جسمش چو جان

( 1 ) - مدام : شراب ( 2 ) - مج : روح گردد ( 3 ) - اساس : زفت ( 4 ) - اساس : رفت ، كه معكوس است