انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٩

[ در بيان سخن گفتن حق تعالى از ميان درخت ]

6864 احمقان را كار معكوس است و بد « 1 » * لاجرم هستند جمله دور و رد

منگر اندر نار و بنگر در خدا * چون رسد از نار موسى را ندا

زان تنى كز آفرينش اكبر است * رتبتش از نار بيش و برتر است

6867 بىگمان اولى قبول آن ندا * زانكه كرمناست اندر دو سرا

آن‌چنان تن را مبين تنها تو تن * چونكه آن تن قايم است از ذو المنن

جملگى خود اوست او را سخت گير * تا شوى از داد او بر سر خبير

6870 كارهاى حق همىآيد ازو * كى برآيد كار دريا از سبو « 2 »

مرد حق بحر است و خلقان چون سبو * از سبو هرگز گهر زايد بگو

كى كند غير نبى شق قمر * ره ندارد اندرين قدرت بشر

6873 غير عيسى مرده را زنده كند * كار يزدان را بگو بنده كند

نى ز موسى شد عصايى اژدها * از يد بيضا نمود او نورها

يا ز « 3 » ابراهيم آتش گلستان * گشت و هم از نوح شد طوفان روان

6876 كرده جلوه حق ز هريك در جهان * تا شود زنده ز نورش انس و جان

صد هزاران گون كرامت‌ها چنين * دايما ديده از ايشان اهل دين

معجزات انبيا و اوليا * زان شهنشاهان با كار و كيا

6879 بىعدد ديدند خلقان در جهان * بىحجابى كافران و مؤمنان

اين عجايب‌ها ندارد خود عدد * كامد از هريك ز اعطاى احد

چونكه بنده عاجز است از جنس اين * پس بود كردار رب العالمين

6882 هرچه آن از انبيا پيدا شده است * فعل جمله بىگمان از حق بدست

آلت‌اند ايشان به دست كردگار * حق نمايد اين نسق را بىشمار

فكر مىكن خوش درين گفتار ما * تا شوى آگاه از اسرار ما

6885 تا ببينى بىحجاب آن وجه را * تا پرى همچون ملايك بر سما

هركه اينجا جهد كرد و جد نمود * ديدنى را ديد و كرد انواع سود

چشم او ينظر بنور الله شد * از سر جان‌ها همه آگاه شد

6888 آن‌چنان‌كه هست اشيا را پديد * بىحجابى گشت در چشمش پديد

ارنى الاشيا كما هى گفته است * حيدر كرار اين در سفته است

اين نظر را خواست از حق آن عزيز * تا كه پوشيده نماند هيچ‌چيز

( 1 ) - اساس : است بد ( 2 ) - مج : آن سبو ( 3 ) - مج : نى