انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٧

[ در تفسير حديث : رب زدنى تحيرا ]

اندر آن بازار كارت زر شود * سوى بىسويى ترا صد بر « 1 » شود

سرد گردد پيش تو كار كهان * گرم گردى در طريق آن مهان

6609 با ملك گردى قرين در ورد و ذكر * در ثواب و اجر كوشى تو به فكر

ذكر و فكرت بهر حق باشد مدام * نبودت خود غير آن وصلت مرام

بهر عقبى ترك اين دنيا كنى * مهر دنيا را تمام از دل كنى

6612 گفت‌وگوى تو از آن عالم بود * چون چنين شد كار تو نيكو شود

رنج و خوف تو شود مبدل به امن * باشى اندر فوق و در اسفل به امن

حافظت گردد خدا در تحت و فوق * مست باشى دايم از مىهاى شوق

6615 اين و صد چندين ز تو جوشد مدام * هم تو ساقى هم تو جام و هم مدام

جمله تو باشى نهان و هم عيان * غير تو چيزى نباشد نيك دان

زبده عالم وجود تو بود * كار جمله بىشكى از تو شود

6618 شرح اين را گر كنم گردد دراز * پس بگردم سوى آن گفتار باز

زانكه هر خلقى كزين عالم بزاد * در دل هريك خدا « 2 » چيزى نهاد

پس بود هر جان يقين ز اصلى دگر * سوى اصل خود كند آخر مقر

6621 زان طرف كه آمدند آنجا روند * هر گروهى سوى اصل خود شوند

گر به ظاهر هستشان شكل بشر * جمله يك جنس‌اند در نقش و صور

ليك در معنى مبين يكسانشان * گر نظر دارى نگر در جانشان

6624 جان وحيى را ز ريحى باز دان * گر تو هستى اندرين ره راز دان

جان وحيى در جسوم اولياست * جان ريحى در جسوم اشقياست

جان ريحى جان حيوانى بود * اين‌چنين روحى يقين فانى شود

6627 جان وحيى كاندرون مؤمن است * كى بميرد چونكه حق را موقن است

مؤمنون لا يموتون بشنو اين * جانشان باقى بود از نور دين

نقل از دنيا سوى عقبى كنند * مهر دنيا را ز جان و دل كنند

6630 جان مؤمن بىشكى باقى بود * كى چو جان منكران فانى شود

رفته باشد زين « 3 » سرا در آن سرا * با مراد و شادمان سوى خدا

در نظر اين خلق را يكسان مبين * گرچه جسم جمله هست از آب و طين

6633 دان كه هر يك را جدا جانى بود * يك گدا و يك چو سلطانى بود

( 1 ) - مج ، پر ( 2 ) - مج : جدا ( 3 ) - مج : زان