انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٨

[ تمناى موسى از خدا جهت رويت دور مصطفى ( ص ) ]

اى خنك جانى كه با او شد قرين * خوش رود از فرش بر عرش برين

6414 گر بود ديوى ازو گردد ملك * چون ملك باشد هميشه بر فلك

گر به صورت در زمين باشد مقيم * ليك در معنى بود حق را نديم

مرد حق را كرد يزدان واسطه * تا شود جان را ازو آن رابطه

6417 كآشنا گردد بيابد ره به حق * گيرد از نورش عيان نونو سبق

تا بياموزد ازو آن پيشه را * كاندر آنجا نيست ره انديشه را

بىدماغ و فكر رويد زو سخن * محض جانى از علوم من لدن

6420 زو رسد ديدار هر بيدار را * زو بداند طالب آن « 1 » اسرار را

اين‌چنين شه را بجو اندر جهان * تا رسى از وى به ملك جاودان

ظلمت از وى نور گردد سر به سر * مس شود بىشك از آن اكسير زر

6423 جان شود مبدل از آن حالى كه بود * كيميا را بر مس است اين نوع جود

جود مردان بىحد است و بىكران * كمترين است اين چه گفتم در بيان

خاك مردان را درون ديده كش * تا شوى بينا و گردى خوب و كش

6426 شاه مردان جان جان سلطان ماست * كو حيات جان و تن و ارض و سماست

مقصدم از ارض خلق زنده‌اند * كان شهنشه را مطيع و بنده‌اند

وَ سْئَلِ الْقَرْيَةَ بخوان اندر كلام * اهل قريه بودش از قريه مرام

6429 مقصدم هم از سما اهل سماست * كه ملايك را در آنجا باش و جاست

قوت ايشان ذكر و قوت خلق نان * لاجرم هستند نور محض و جان

ليك خلقان چون كنند اينجا جهاد * دور گردند از فجور و از فساد

6432 طاعت ايشان را شود قوت و غذا * گرچه نبود جاى ايشان بر سما

با ملايك جنس باشند آن نفر * بلكه باشند از ملايك خاص‌تر

قرب ايشان از ملك باشد فزون * بل ملايك را امام و رهنمون

6435 زانكه خلقان را موانع بىحد است * ذكر آن يك‌يك نگويم بىعد است

با وجود اين موانع بندگى * باشد از ميل عظيم و زندگى

نيست هرگز مانعى « 2 » املاك را * هست طاعت طبع و خوشان دايما

6438 اين‌چنين كس را فزون باشد مقام * زانكه نفس سركشش را كرد رام

پهلوانى كرد و از دشمن رهيد * و آن ره دشوار را آسان بريد

( 1 ) - مج : اين ( 2 ) - مج : نيست مانع هرگز آن