انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٦

[ تمناى موسى از خدا جهت رويت دور مصطفى ( ص ) ]

6363 مصطفى را بود آن عالىمقام * كز خدا ديدار بودش هم‌كلام « 1 »

امتش را هم رسد آن نوع كام * كل به عوان او رسند اندر مرام

زين تمنا برد موسى كاى خدا * بودمى از امتان مصطفى

6366 زانكه امت را ازو رويت رسد * هر يكى را زو چنين دولت رسد

چونكه موسى را نشد اندر طلب * با وجود معجزه ديدار رب

امتان مصطفى را گشت آن * ملكت ديدار بىپرده عيان

6369 گفت موسى آنچه دور رحمت است * آن گذشت از رحمت آنجا رويت است

غوطه ده موسى خود را در بحار * از ميان دوره احمد برآر

گفت يا موسى بدان بنمودمت * راه آن خلوت بدان بگشودمت

6372 كه « 2 » تو زان دورى درين دور اى كليم * پا بكش زيرا دراز است اين گليم

هم بفرمودش خدا رو صبر كن * من برم در بحر عشقت بىسفن

بىتن خاكى رسانم مر ترا * اندر آن دوران به نزد مصطفى

6375 تا برى همچون صحابه آن عطا * هم رسد ديدار بىخوف و رجا

اين تمنّا من نهادم در دلت * در درون اين تن آب‌وگلت

چونكه خواهان كردمت من عاقبت * خواهمت دادن بدان در آخرت

6378 صبر كن هم عاقبت آن را برى * چونكه اندر جست‌وجوى مادرى

دان كه هر جوينده يابنده بود * آنچه مىجويد ورا حاصل شود

خوش رسانم من ترا در دور او * تا روى چون امتانش بر علو

6381 ملك ديدارت رسد از مصطفى * بلكه گردى بر صحابه مقتدا

نى كه از استاد شاگرد گزين * مىشود چون او در آن دانا يقين

صنعتش را چون پذيرا شد تمام * مقتدى بود « 3 » مقتدا گشت و امام

6384 خاص شاگرد او بود كاستاد شد * همچو استاد از علوم آباد شد

ليك شاگردى كه اندك برد ازو * وز چنان گنجى رسيدش يك تسو

باشد او شاگرد دون و ناخلف * كى چو استادش بود عز و شرف

6387 جهد بايد كرد تا استا شود * ورنه كى آن پيشه را وارث بود

( 1 ) - مج : اين بيت را اضافه دارد : امتان مقبلش را هم ازو * مىنمايد عالم ديدار رو ( 2 ) - مج : گر ( 3 ) - مج : بد