انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

[ حق تعالى آفتاب و ماه و ستارگان را آفريد جهت . . . ]

هر دمى حالى « 1 » نو از من اى فتى * مىرسد اندر تو بگشا چشم را

پس به خويش آ و ببين در خود مرا * نيستم يك لحظه‌اى از تو جدا

6228 با تو من چه مىكنم آن را ببين * دم‌به‌دم پيدا و پنهان در كمين

پس مرا بشناس از آن بگذر ز غير * تا شود حاصل ترا زين ديد سير

تا مرا در خود ببينى بىحجاب * چون چنين بينى گشايم بر تو باب

6231 تا برون آيى ازين زندان جسم * تا مسمى را ببينى بى ز اسم

چون رسى اندر مسمى بعد از آن * آن مسمى را به هر اسمى بخوان

اسم آن باشد كه تو بر وى نهى * زانكه از ديدار بخشش‌ها دهى

6234 اسم كان را تو نهى رهبر شود * رهرو از اسماى تو خوش‌تر رود

زانكه آن اسم نو از ديدار خاست * سوى ديدار اسم خوبت رهنماست

ملك خود را هرچه خواهى نام نه * در زمين خود به هر سو گام نه

6237 اسم چون جام است و باده آن توست * آن توست اين اسم‌ها مىدان درست

دور دور توست و گفتار آن توست * چون توى خورشيد انوار آن توست

هرچه گويى رهبر آن باشد يقين * گر بگويى تو ز كفر و گر ز دين « 2 »

6240 هر دو را باشد اثر يكسان بدان * بر مثال آنكه در ره كاروان

منتظر باشند آبادانىاى * تا رهند از غول و از ويرانىاى

ناگهان بانگى رسد از يك طرف * نيك و بد يكسان « 3 » نمايد در شرف

6243 مدح و ذم يكسان نمايد جمله را * زانكه هر دو شد خفير و رهنما

زان دو بانگ مختلف ايمن شدند * شادمان در ايمنى ساكن شدند

بانگ و اصل چون ز قصر منزل است * آن‌چنان بانگى به دل‌ها نازل است

6246 از ثنا و از سخط آن‌سو روى * سوى آن آواز دو اسپه دوى

ور رسد بيرون ز منزل آن ندا * باشد آن حمد و ثنا سهو خطا

رفتنت از ره سوى آواز او * سخت بد دان گرچه بنمايد نكو

6249 هرچه بينا گويد آن را ورد ساز * تا در بسته شود بىقفل باز

جانب امنت برد گفتار او * گر بدى اغيار گردى يار او

كار او دارد مرو هر سوى تو * او نمايد عاقبت بىپرده رو

6252 پيش آن چوگان قدرت همچو گوى * خوش همى دو غلط غلطان سو به سوى

( 1 ) - مج : جان ( 2 ) - مج : كين ( 3 ) - مج : يكشان