انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٦

[ ارتباط طالب با ولى و اصل ]

5904 هركه منكر شد ازيشان كافر است * در جهنم او قرين آذر است

وانكه كرد اقرار و ايشان را شنود « 1 » * سوى جنت حق برو درها گشود

دشمنش را كرد قهر اندر سقر * دوستش را داد در جنت مقر

5907 پس يقين شد بىولى بيگانه‌اى * چون محب او شدى از خانه‌اى

سوى حق بىاو يقين دان راه نيست * هيچ‌كس مقبول آن درگاه نيست

در حضور و غيبت او را دار دوست * تا نمايد مر ترا ديدار دوست

5910 خود دوى نبود چو نيكو بنگرى * زان نمايد دو كه صورت اندرى

اين منى و اين توى آمد حجاب * زين دو بگذر تا گشايد بر تو باب

نور حق است آن بشر بگذر ز تن * تا عيان بينى جمال ذو المنن

5913 زو گشايد راه سوى كردگار * خدمت او را به صد جان پاس دار

تا شود خشنود از تو او مگر * جز رضاى او مجو چيزى دگر

گر نمايد ظاهراً با تو رضا * هين مكن تكيه بر آن و با خود آ

5916 بين كه روشن شد دلت از نور او * تا رسيد « 2 » اندر تو زان گلزار بو

چون ببينى « 3 » در درون داد ورا * دم‌به‌دم از نور ايجاد ورا

جنتى بينى درون جان خود * گشته حيران اندر آن روضه خرد

5919 جوىها در وى روان از شهد و شير * حوريان خوب چون بدر منير

چون دل او در رضا آرد عمل * آفتابى دان كه تابيد از حمل

زو بخندد هم بهار و هم نهار * زو شود تازه درخت و سبزه‌زار « 4 »

5922 چونكه برگ شاخ جان بينى سياه * روشن است اين چون ندانى خشم شاه

آفتاب شاه در برج عتاب * مىكند رو را سياه اى ناصواب

چونكه پر باشى ز ظلمت روز و شب * هر دم از حالات ناخوش بىسبب

5925 دان كه راضى نيست از تو آن عزيز * چون ندارى از كرومش يك مويز

پس مشو غره به ظاهر گر ترا * پيش خواند يا نوازد از رضا

زان رضا مىجو درون خود نشان * ور نيابى دان كه از توست او رمان

5928 خدمتش را نوع ديگر كن ز جان « 5 » * بوكه گردد پيش او مقبول آن

جهدها مىكن چنين هر روز و شب * صبر را در پيش گير و مىطلب

( 1 ) - مج : شنيد ( 2 ) - مج : رسد ( 3 ) - مج : نبينى ( 4 ) - مج : مرغزار ( 5 ) - مج : به جان