انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٢

[ پند انبيا و اوليا در طوفان اين دنيا چون كشتى نوح است ]

ماند مقبول و مقيم اندر جنان * دايما بر تخت شاهى شادمان

رنج هركو بيش ديد او پيش برد * زنده گردد هركه اندر عشق مرد

5826 مردن اندر عشق يزدان زندگى است * در جهان جان ورا پايندگى است

اين خودى توست پرده از خدا * چون فنا گردى رسى اندر بقا

پر ز غيرى شو تهى از غير حق * تا ببينى در درونت خير حق

5829 خانه ديو است دايم سينه‌ات * مىفزايد حرص و خشم و كينه‌ات

چون رود شيطان ز خانه جسم تو * نوع ديگر گردد از حق قسم تو

قسم تو از ديو بد جرم و گناه * قسم تو زين پس شود وحى إله

5832 چون درون خالى شود از ديو و دد * تابد اندر باطنت نور احد

هست دل در باطنت تخت خدا * تخت را هين پاك مىدار از هوا

تا كه آيد هر دم آن سلطان به تخت * از كرم بخشد ترا اموال و رخت

5835 پاك مىكن تخت حق را از كسان * مىكنش جاروب از نقش خسان

تا بود آماده تختش بهر او * هيچ ياغى را مهل در شهر او

چونكه دارى پاكش از اغيار تو * بىدوى خوش يك شوى با يار تو

5838 خانه دل كعبه گردد بعد از آن * پس ملايك را شود دل آشيان

صف‌صف اندر دل ملك بينى روان * چون روان در جسم تو روز و شبان

هم خدا پيدا شود بر تخت دل * گرچه دل باشد درون آب و گل

5841 مخزن حق است دل چون بنگرى * نقد باقى بىشكى از دل برى

آن قلوب مؤمنين را مصطفى * نى خزاين خواند اى يار صفا

پس خزاين را از آن دل جو مدام * غير آن دل را مجو در خاص و عام

5844 تا برى زان دل گهرهاى غريب * بىعدد هر دم ز داد آن حبيب

هرچه مىجويى ازو يا بى يقين * دامنش را گير و جز رويش مبين

منگر او را همچو خود شكل بشر * كو ز سر تا پاست انوار و نظر

5847 مىنمايد تن ولى جان است او * هست هر جزوش يقين بيناى هو

بندگى او ترا شاهى دهد * ملكتى از ماه تا ماهى دهد

ماه چى ماهى چى درياى چى * صورت « 1 » چى معنى چى اى اچى

5850 از طريق گفت مىگويم چنين * ورنه آن دولت كجا ماند بدين

( 1 ) - مج : صورتى