انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٠

رسم الخط نسخهء اساس و تغييرات داده شده

3 - حرف - پ - معمولا با يك نقطه نوشته شده است كه در بعضى موارد تشخيص آن با - ب - دشوارىهايى را به همراه داشت ليكن در همه موارد اين حرف با سه نقطه نمايش داده شد .

4 - حرف - چ - در بعضى موارد با سه نقطه نمايش داده شده است و در اكثر موارد با يك نقطه نوشته شده است در متن تصحيح شده در همه جا به سه نقطه نمايش داده شد .

- هيچ‌چيزى ( - هيچ‌چيزى ) ازو بيرون نيست ص 93 س 16

5 - حرف - گ - بدون استثنا با يك سركش نوشته شده است ، در متن مصحح در همه جا مطابق رسم الخط امروز يك سركش ديگر به آن افزوده شد .

6 - حرف - د - هنگامى كه قبل از آن حركت بوده به صورت - ذ - نگاشته شده است كه مطابق رسم الخط امروز تغيير يافت .

- ب 3379 : نااميد از لطف و از داذ خذا * گشته تشويشش در آن زندان غذا

- ب 3386 : اوليا را ره به حق طاعت بوذ * از صلاة و قربشان قربت شوذ

- تا كسى غير ايشان را نبينذ و ندانذ چنانك مىفرمايذ . . . ص 74 س آخر

7 - حرف - ى - گاهى در زير يا بالاى حرف ى در آخر كلمه دو نقطه قرار داده شده است كه همگى حذف شد .

- ب 981 : يك شود زين مقتدا و مقتدي * - ب 2847 : اين و آن فانى و حق باقى بود

هم مى و هم جام و هم ساقي بود

8 - به جاى - اى - تنها يك علامت ياء كوچك آورده است مثل :

- ب 8 : قطرهء باشد از آن بحر نهان * - ب 16 : آن عليمى كز علومش قطرهء

سوى ما آمد جو از خور ذرهء

در اين‌گونه موارد مطابق رسم الخط امروزى علامت ياء به صورت - اى - تغيير يافته است .

9 - ضمير متصل به كلمات مختوم به الف به صورت ام اى . . . نگاشته شده بود كه مطابق رسم الخط امروزى همگى به صورت : يم - يى . . . تغيير يافت مثل :