انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧

[ آدمى به هرچه مشغول شود رنگ آن را مىگيرد ]

از كمان « 1 » چون تير جست افغان چه سود * چه برى ز افغان چو سر از تن ربود

5706 عمر ضايع گشت و ماندى زار و عور * بىنصيب از داد حق محروم و دور

نفس را كش دوست مىپنداشتى * با وىات مىبود دايم آشتى

غير او خود مر ترا دشمن نبود * زو بتر در ره ترا رهزن نبود

5709 چون ز افسونش فتادى در بلا * بعد ازين مىبين عنا اندر عنا

باشدت از حق جزا نار جحيم * تا در آن مانى تو بىعونى مقيم

قرن‌ها در وى بمانى در عذاب * در غم و تلخى خراب اندر خراب

5712 بعد از آن درد و سوز « 2 » بىكران * رحمتى جوشد ز لطف مستعان

در دل اهل دلى رحمت نهد * تا كه بعد از ياس « 3 » او منيت دهد

عاصيان را مصطفى خواهد ز حق * در دعا گويد كه يا رب الفلق

5715 امتم را چون كه داديشان جزا * ناسزايان را رسد از تو سزا

بخش ايشان را به من اى كردگار * تا رهند ايشان همه از سوز نار

چون شفيع مجرمان گردد رسول * زو شفاعت را كند يزدان قبول

5718 پس بگويد يا رسول مجتبى * رو برون كن از جهنم جمله را

او درآويزد به دوزخ آستين * چون مگس چفسند بر وى اهل دين

پس درون حوض كوثر مصطفى * آستين را برفشاند از صفا

5721 مجرمان افتند در كوثر درون * هر يكى گردد چو مه و آيد برون

پاك گردند از گناه ايشان در آب * حالشان معمور و خوش بعد از خراب

همچنان‌كه مؤمنان زيبا شوند * شاد و خندان جانب جنت روند

5724 بعد دوزخ جايشان گردد جنان * همنشين گردند ابد با مؤمنان

كافران را نبود از دوزخ خلاص * جمله بگدازند ز آتش چون رصاص « 4 »

تا ابد مانند در نار جحيم * از رجا نوميد و در سوزش مقيم

5727 اين براى اهل صورت گفته شد * زانك ازيشان سر اين بنهفته بد

دارد اين سر شرح ديگر در درون * گرچه كردم شرح اين نوع از برون

اهل صورت را به معنى راه نيست * غير محرم زان حرم آگاه نيست

5730 حال عاقل را نداند طفل خرد * لفظ تازى را چه داند « 5 » مرد كرد

( 1 ) - مج : آن كمان ( 2 ) - مج : سوزى ( 3 ) - اصل : باس ( 4 ) - رصاص : قلع ، ارزيز ( 5 ) - مج : نداند