انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٣

[ در تفسير اين آيت كه : عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً . . .

5604 تا به نورم جملگان بينا شويد * هم به علم من ز من دانا شويد

چون به نور من بود علم و نظر * بر شما پيدا شود هر خير و شر

چيزها بىپرده‌تان پيدا شود * در حقيقت هرچه بيند آن بود

5607 چون به نور حق ببينى چيز را * كى گزينى همچو زر ارزيز « 1 » را

كى شود از نور حق چيزى نهان * گر بد و گر نيك باشد در جهان

در حقيقت آن نظر از حق بود * گرچه از جسم بشر ظاهر شود

5610 تن چون آلت باشد اندر دست حق * آلت از فاعل همىگيرد سبق

هرچه مىآيد ز تن از نيك و بد * بىگمانى جمله را دان از خرد

آلت عقل است بىشك تن يقين * كار را از عقل دان از تن مبين

5613 همچنين مردان حق كاهل دل‌اند * گرچه خود اندر تن آب‌وگل‌اند

حق بود در « 2 » جسمشان بر كار و بس * دايما از حق زنند ايشان نفس

هرچه آيد ز اوليا از حق بود * جسمشان در دست حق آلت شود

5616 عاقل از آلت نبيند كار را * بيند از فعال هر كردار را

پس در ايشان دايما حق را ببين * تا ترا بخشند انوار يقين

زندگى بخشندت ارچه مرده‌اى * گرميت بدهند اگر افسرده‌اى

5619 گرچه نارى نور گردى زان شهان * همچو خور تابى مدام اندر جهان

در نظر دارند ايشان كيميا * مس جانت زر شود زان كيميا

ان لله عباداً گفته است * وين در نادر پيمبر سفته است

5622 مر خدا را بندگانند اى پسر * كه چو اندازند بر بنده نظر

از سعادت خلعتى بر جان او * مىبپوشانند آن خاصان هو

بخشش ايشان نيايد در زبان * اندكى گفتم تو باقى را بدان

5625 اى خنك جانى كه ايشان را بديد * سر ايشان را به گوش دل شنيد

يافت چيزى كان نيايد در بيان * برد جانش بخت و عمر جاودان

او بود باقى و فانى غير او * او بود گلزار و عالم زو چو بو

5628 او حقيقت باشد و عالم خيال * او بود باقى و باقى در زوال

او بود چون كوه و غير او چو كاه * طالبان چون اختران و او چو ماه

نقد باشد پيش او ماضى و حال * هيچ نبود زو نهان حكم مآل

( 1 ) - ارزيز : قلع ، رصاص ( 2 ) - مج : از