انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٩

رسم الخط نسخهء اساس و تغييرات داده شده

رسم الخط نسخهء اساس و تغييرات داده شده

رسم الخط نسخهء اساس و تغييرات داده شده

1 - كلمهء : كه - چه ، در تركيب با بعضى كلمات بدون ها ، غير ملفوظ ( - هاى بيان حركت ) نوشته شده است :

آنچ : در ضمن احوال ايشان آنچ ( - آنچه ) شرط طريقت بود گفته شد ص 3 س 11

چنانك : چنانك ( - چنان كه ) كسى نام نان برد . . . ص 4 س 3

در اكثر موارد « كه » به صورت « كى » نوشته شده است .

- به طالبان و راغبان كى ( كه ) به قدر وسع خود اجتهاد نمايند . ص 3 س 18

- براى اهل صورت است كى ( كه ) ايشان را به عالم علوى راه نيست ص 14 س 5

در تمام اين‌گونه موارد رسم الخط امروزى رعايت شده است و هاى بيان حركت به آن افزوده شده است مگر در مواردى كه وزن شعر سكون ك يا چ را ايجاب مىكرد مثل :

- ب 128 : . . . آنك ازو بگذشت او ره برده است

- ب 743 : بوك اگر بختت بود غالب شوى

- ب 5378 : هرچ ازو آيد بود جمله قبول

همچنين ر ك . ب 459 - 664 - 1510 - . . .

2 - حرف اضافه - به - به كلمات بعدى پيوسته نوشته شده است .

- اكنون مترس و نيست شود تا بكام ( - به كام ) دل برسى واجب است و اجلت بناكام ( - به ناكام ) نيست نگرداند ، ص 53 س آخر

در متن مصحح تقريبا در همه موارد حرف اضافه « به » مطابق رسم الخط امروزى جدا نوشته شد .