انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

[ در بيان احوال طالب ]

خير خودخواهى ز تقوى جامه ساز * تار و پود عمر را در دين بباز

5283 سوى يزدان چون در توبه است باز * اندر آ زين در به زارى و نياز

اين در توبه ز رحمت بازماند * اسب همت را هر آن كو زود راند

اندر آمد زين درو در دين شتافت * بخت يارش گشت و يزدان را بيافت

5286 وارهيد از رنج و ايمن شد ز خوف * اندر آمد كرد آن كعبه به طوف

كعبه جان‌ها كه « 1 » ديدار اندروست * گنج‌هاى نور اسرار اندروست

منتها آن است چون آنجا رسيد * جان چون قطره در آن دريا رسيد

5289 چونكه جان قطره اندر بحر رفت * قطره اندر بحر شد درياى زفت

قطره حى « 2 » عين دريا دان ورا * ور نشد دريا ز بحرش كن جدا

قطره را در بحر نتوانيش يافت * زانكه تار و پود خود در بحر يافت

5292 بافت « 3 » خود را بى ز تار و بى ز پود * اندر آن دريا كه بىآغاز بود

هم بود بىآخر امواجش مدام * بىنهايت من چه گويم و السلام

اول بىاول آن دريا بود * آخر بىآخر و بىجا بود

5295 جا و بىجا خود كمينه صنع اوست * مغز مغز است او و جاها « 4 » جمله پوست

پوست را از مغز باشد خود وجود * دارد از وى تازگى « 5 » و تار و پود

ليك نبود پوست را دايم بقا * گرچه از مغز است او را ارتقا

5298 هين ممان در پوست بگذر سوى مغز * تا شود رويت ز نور مغز نغز

چونكه گردى نغز « 6 » محبوبش شوى * سوى يزدان بىتن و بىجان روى

در عروج زندگى بىجسم و جان * همچو نور ديده در ديده روان

5301 باشد آنجا فرج‌هاى بىعدد * در حقيقت آن عدد باشد احد

حد « 7 » گفتن اين بود پس بس كنم * چونكه حيرت پيش آمد تن زنم

ليك هم كى تن زنم چون زين پرم * در تن همچون صدف نادر درم

5304 چون پرم از آب حكمت لاجرم * از چنين آبى ترشح اندرم

خم زهر چه پر بود زو آن برى * ديگ از آنچه پر شود هم زان خورى

چونكه پرم من ازين سودا و شوق * زين بگويم دايم اندر تحت و فوق

( 1 ) - مج : جان را كه ( 2 ) - مج : چى ( 3 ) - مج : يافت ( 4 ) - مج : آن و جان‌ها ( 5 ) - اصل : تازگى ( 6 ) - مج : مغز ( 7 ) - مج : جد