انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٨

[ حق تعالى جوينده را محروم نمىكند ]

رنج حيوان بد فنا و رست « 1 » از آن * ماند بىرنجى مقيم خاكدان

بازگشته سوى اصل خود تمام * خوش به حال اولينه شادكام

5031 ليك مىيابد شقى بعد از خواب « 2 » * تا ابد دايم عذاب اندر عذاب

پس بود انجام حيوان در فنا * بهتر از انجام شخصى بىوفا

رو بكن جهدى و دست و پا بزن * خويشتن را اندر آن رحمت فكن

5034 هرچه مىآيد ز تو در راه حق * مىكن و مىگير از قرآن سبق

نيكوى كن كز بدىها باش دور * تا بتابد بر تو زان خورشيد نور

گر به جد جهدى كنى آنجا روى * از چنين پستى بر آن بالا روى

5037 مىكنم هر « 3 » چيز را هر دم بيان * با هزاران گون عبارت در جهان

مىشود گفتم مكرر بىعدد * مىكنم تقرير نيك و وصف بد

غير اين چون نيست چيزى در وجود * هم همين گويم همين دانم شنود

5040 نى چو روز و شب مكرر مىشود * دل از آن تكرار خوش‌تر مىشود

با دعا خواهند دايم از خدا * بخش اين تكرار را هر دم به ما

خير يا شر است ما را پيش در * چون دهم بيرون ازين هر دو خبر

5043 پس ز روى لفظ شد تكرار اين * ليك معنى يك بود بىشك يقين

جمله قرآن پر ز وعد است و وعيد * ذكر اوصاف قريب است و بعيد

ذكر دوزخ ذكر جنّت اندرو * ذكر رحمت ذكر محنت اندرو

5046 كرده در هر سوره و عشرى بيان * كى رود در دوزخ و كى در جنان

وصف اين را گفت حق در هر ورق * تا بگيرد زان ورق مؤمن سبق

چونكه واقع اين بود حق گويد آن * دايما آن را كند شرح و بيان

5049 همچنين اشعار مردان خدا * كه نيند از حق چو جان از تن جدا « 4 »

همچنان باشد يقين دان بىگمان * گرچه مىگردد مكرر در جهان

چونكه زان چشمه است آب علمشان * تشنگان سيراب مىگردند از آن

5052 پس مكن فرقى ميان هر دو آب * چون ز يك سرچشمه باشد آن عذاب

در ظروف چشمشان باشد عدد * ليك در مظروف نبود جز احد

( 1 ) - مج : وارست ( 2 ) - در نسخه اساس و مج به همين صورت است و به احتمال قوى بايد « خراب » باشد تا مصرع موزون و معنىدار گردد . ( 3 ) - مج ، يك ( 4 ) - مج : چو تن از جان جدا