انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٦

[ حق تعالى جوينده را محروم نمىكند ]

ز اقتداى او رسى اندر هدى * مقتدايش دان برو كن اقتدا

4977 كو ترا مانند من رهبر بود * هرچه مىخواهى ازو حاصل شود

تا كه باشد جنس ايشان در جهان * دان كه ماند اين زمين و آسمان

زانكه مقصود از جهان ايشان بدند * جمله مطلوب و سر « 1 » يزدان بدند

4980 از همه ببريده بهر بندگى * خواسته از جان به حق پيوندگى

تا به حق مانند قايم بىجهان * در جوار نور وصلت در امان

چون به حق مخصوص ايشان‌اند و بس * غير ايشان را مدان فريادرس

4983 كان لله هركه گشت از عين جان * دان كه كان اللّه له شد جاودان

رو ز جان جو اهل دل را در جهان * روز و شب هم آشكار و هم نهان

تا بگيرد دست تو آن كان جود * سوى آن نورت برد زين نار و دود

4986 تا ز حبس اين جهان پرستم * گردى آزاد و رهى از رنج و غم

وارهى از مرگ و مانى « 2 » زنده تو * در بهشت پرنعم پاينده تو

با چنان حكمت چو جويان بد كليم * تو چه غافل خفته‌اى زير گليم

4989 پس ترا بايد كه باشد جست‌وجو * كه ندارى از چنان گنجى تسو « 3 »

ليك اين مىدان كه قدر آن لقا * آن كسى داند كه شد از وى جدا

بعد وصلت ديده باشد هجر او * لاجرم باشد به صد جان وصل جو

4992 جويد او آن را كه بودش از قدم * چون نبودش باشد آن پيشش عدم

چون نداند چيز را كى جويد او * هيچ طفلى جست شاهد را بگو

طفل چون شهوت ندارد در نهاد * كى ز ذكر شهوتش باشد گشاد

4995 جنس چيزى چون بود در جان او * باشد او جويان آن از داد هو

چون نباشد اندرو كى جويدش * گرچه ناصح وصف آن را گويدش

قدر گنج آن كس نكو داند كه او * بوده باشد از ازل گنجش ز هو

4998 هم شده باشد به گنجش خوگرى * داشته از داد يزدان سرورى

قوتش آن گشته چو طفلان را ز شير * از قدم بوده غنى و هم امير

ليك آن‌كس را كه اين رتبت نبود * هيچ وقتش اين‌چنين قربت نبود

5001 فارغش دان از زيان و سود اين * خوش بود از بود و از نابود اين

آنكه چيزى را به عمر خود نديد * چون توان گفتن كز آن چيز او بريد

( 1 ) - مج : مطلوب سر ( 2 ) - مج : مرگ مانى ( 3 ) - تسو : قسمت ، بخش ، سهم