انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢١٠

[ در بيان اينكه ازين خودى بايد مردن و در تفسير حديث : الناس نيام . . . ]

گر دو صد نعمت نهى در پيششان * بىخبر باشند « 1 » از آن حلوا و خوان

چشمهاشان باز و زان اعمى و دور * نيستشان هرگز از آن لذت سرور

4617 خلق حيوان‌اند اگرچه ناطق‌اند * كور و نادان از جمال خالق‌اند

صورت محض‌اند و از معنى بعيد * بىاثر جمله از آن پند و وعيد

چون درخت خشك بىبرگند و بار * مىنيابند از بهار جان ثمار

4620 از حيات بىثبات مستعار * زنده اينجا همچو سبزه از بهار

چند روزى باشد آن سبزى او * كى بماند دايما نغزى او

خشك گردد از دى و گردد فنا * ماند آن سبزى به صحرا بينوا

4623 زندگى خلق اغلب همچنين * نيست گردند از اجل زير « 2 » زمين

چون دى آمد اين اجل بيدار باش * زين حيات عاريه بيزار باش

زندگىاى جو كه باشى بىخطر * از دى مرگ و ز آفات سفر « 3 »

4626 زنده از حق باش تا مانى مدام * زين خودى شو نيست چون مردان تمام

زندگى كز خواب و خور باشد فناست * زندگى كز عشق حق آيد بقاست « 4 »

روز و شب خو كن به طاعت چون ملك * تا پرى بعد از اجل فوق « 5 » فلك « 6 »

4629 با ملك در ذكر و طاعت يار شو * از فجور و معصيت بيزار شو

انس با حق گير و طاعت را فزا * تا بهشت وصل يا بى در جزا

با چنين عمرى كه شادى با غم است * گاه از آنت زخم و گاهى مرهم است

4632 با چنين عمرى كه آن قلب است و دون * هست اندر چنگ نيك و بد زبون

عمر نقد سرمدى آور به دست * تا ابد مانى رهد جانت ز شست

كين نخواهد ماند و خواهد شد فنا * همچو جان كز تن همىگردد جدا

4635 جمله صورت‌ها شود فانى يقين * زير و بالا ز آسمان و از زمين

عمر بعضى كم بود بعضى فزون * جملگان گردند آخر سرنگون

همچنان‌كه اهل خانه مىروند * خانه‌ها مىماند اينجا روز چند

4638 هم همىگردند ويران خانه‌ها * آن‌چنان‌كه اهل خانه اى فتى

همچنين در آخر اين خانه جهان * هم شود ويران يقين دان بىگمان

( 1 ) - مج : باشد ( 2 ) - اساس : زبر ( 3 ) - مج : سقر ( 4 ) - مج : زندگى عشق بىچون را بقاست ( 5 ) - مج : سوى ( 6 ) - اين بيت با بيت بالايى در مج جابه‌جا درج شده است .