انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٥

[ اگر قال را اعتبارى است به‌هرحال است ]

4503 آن‌چنانش گير ليك اى بو الوفا * كان برد سوى ثريا مر ترا

نه كه گيرى و روى سوى ثرى * در فنا مانى چو دو نان دايما

در همه مىبين خدا را چون ازوست * زير و بالا تر و خشك و مغز و پوست

4506 هركه دارد آن نظر اندر جهان * بيند اندر هر شىء حق را عيان

خود همه حق است تنها غير نيست * جز ولى را اندر آن سر سير نيست

لا إله الا اللّه ش گشته عيان * غير حق را مىنبيند در جهان

4509 همچنانك اين نور خور را هر زمان * تو ببينى در زمين و آسمان

هم درون خانه هم بر بام و در * هست پيدا پيش چشمت نور خور

خانه و صحرا گرفته روشنى * پست و بالا را گرفته روشنى

4512 از سحر تا شام بينى نور خور * گرددت زان تاب پيدا خشك و تر

نور باشد هر طرف در چشم تو * سخت پيدا جمله را بينى به دو

همچنين چون چشم دل بينا شود * آفتاب لامكان پيدا شود

4515 دايما بينى خدا را همچنان * بىحجابى در زمين و آسمان

روز و شب بيند خدا را آن نظر * در بد و در نيك و اندر خير و شر

بعد از آن خود گر بگويد كس ترا * حق كجا يا نور حق بنما به ما

4518 خندت آيد بر وى و بر آن عماش * گوئيش كورى مگر اى خواجه تاش

كور را خود بس بود كورى او * زين بتر نقصش توان گفتن بگو

كورى تن سهل باشد در جهان * مرد و زن را رحم مىآيد بر آن

4521 جمله صدقه مىدهندش هر زمان * هست از ظلم و تعدى در امان

ليك آن كورى كه در باطن بود * كى ورا خيرى ز كس حاصل شود

از ازل مردود آمد جان او * هيچ نوع آن درد را درمان مجو

4524 آنكه بوده است از ازل مقهور و بد * جاى او نار است و دوزخ از احد

همچو شيطان طوق لعنت دارد او * حق ورا خوانده است در قرآن عدو

كافران اعدا و شيطان ميرشان * از گمان حق رسد « 1 » اين تيرشان

4527 چيست از كورى بتر نامى بگو * تا بگويم آن بتر را من به دو

رنج كورى دشمنان را هم « 2 » مباد * زانكه عمر نازنين داد او به باد « 3 »

( 1 ) - مج : رسيد ( 2 ) - مج : خود ( 3 ) - در مج اين بيت با بيت بالايى جابه‌جا آمده است .