انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٩

[ آدمى كه غرق دنياست عاقبت اژدهايى شود همچون فرعون ]

صد هزاران نوع نعمت اندرو * خوردنى از نور بىكام و گلو

همچنانك از علم شيرين مىشوى * آگه و دانا و ره‌بين مىشوى

4107 حل نكته خوش‌تر از خوردن بود * بىدهان و دست در تو مىرود

مىشود عقلت از آن نكته فزون * همچنانك از نان و نعمت جسم دون

فربهى تن ز خواب و خور بود * عقل را اين هر دو كى درخور بود

4110 عقل بالد دايما از « 1 » علم و ذكر * فربهى او بود از قوت فكر

مىنكاهد آن‌چنان بالش بدان * بلكه باشد در فزايش جاودان

چون مزاج عقل گيرد جسم‌ها * قوت تن گردد چو عقل از اسم‌ها

4113 علّم الاسماء به آدم چون رسيد * گشت اسماى نهان بر وى پديد

شد از آن لقمه فزون‌تر از ملك * گشت مسجود ملايك بر فلك

لقمه‌هاى علم اين بالش دهد * كه خورندش پاى بر گردون نهد

4116 قامتى گيرد از آن قوت حيات * كه شود زنده ز داد او ممات

قوت و قوت او بود باقى فناست * هرك را قوتش شود آن با خداست

با خدا باقى بماند جاودان * زنده از وى اين جهان و آن جهان

4119 قابل نقصان نباشد آن كمال * ره نيابد اندر آن دولت زوال

هركسى را سوى يزدان بار نيست * زانكه هركس لايق ديدار نيست

سر يزدان است بىشك آنكه او * دارد اندر هر نفس ديدار هو

4122 غير حق را نيست گنجا در دلش * پر ز نور دل بود آب و گلش

آن گلش را دل ببين اى ديده‌ور * زانكه آن گل همچو دل شد باخبر « 2 »

رنگ « 2 » دل پذرفت و شد صافى تمام * ماه جانش گشت صافى « 3 » بىغمام « 4 »

4125 آلت حق گشت و از حق زنده است * در جوار لطف حق پاينده است

هيچ جنت را نجويد از خدا * جويد از جان آن وصال و آن لقا

دوزخ آن قوم هجران وى است * پيششان جنت وصال آن حى است

4128 اوست تنها دايما مقصودشان * بىشريكى روز و شب « 5 » معبودشان

نور حق‌اند و به حق ملحق همه * همچو يزدان حاكم مطلق همه

هرچه خواهند آن شود اندر جهان * زنده و در كار ازيشان انس و جان

( 1 ) - مج : در ( 2 ) - مج : زانكه ( 3 ) - مج : تابان ( 4 ) - غمام : ابر ، ابر سفيد ( 5 ) - مج : « شب » افتاده