انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٥

[ حق تعالى آدم خاكى را براى عبرت عرشيان بالاى آسمان‌ها مىبرد ]

تكيه كردم بر چنان جود « 1 » عظيم * در رجا بودم از آن بىخوف و بيم

4011 هم همان جويم كه از تو ديده‌ام * تو همان كن گرچه بد ورزيده‌ام

چون شمارد جرم خود را و خطا * بحر بخشايش درآيد در عطا

كاى ملايك بازآريدش به ما * چون به دستش چشم و دل سوى رجا

4014 اعتماد او به لطف ما بدست * در گناه آلوده او زين‌رو شدست

مىكنيم آزاد او را از گناه * چون هميشه بوده‌ايم او را پناه

خوش ورا دلشاد در جنت بريد * خوان دايم را به پيشش گستريد

4017 تا ابد باشد در آن جنت مقيم * حوريان او را انيس و هم نديم

پس به اوصاف نكو حق را بدان * جز نكويى نايد از وى بىگمان

تو در آن حالت كه نوميدى ازو * مىنكوهى ذات حق را چون « 2 » عدو

4020 مىكنى وصفش به عجز اى كژنظر * قادرش دان و ازين ظن درگذر

مشت خاكى را نه افزود از ملك * چون به امرش رفت آدم بر فلك

گشت مسجود ملايك بر سما * قدرت حق را نباشد منتها

4023 اين و صد چندين كند در هر دمى * شاديى بخشد به هر دون بىغمى

هرچه خواهد آن شود اندر جهان * اين زمين را بر برد بر آسمان

آسمان را آورد زير زمين * قدرت حق را يقين مىدان چنين

4026 پس تو زارى كن بجو از حق مدد * چون دعا مقبول آمد نيست رد

گفت ادْعُونِي خدا اندر كلام * تا كنم از تو اجابت اى غلام

جمله حاجت‌ها برآيد از برم * دايما حاجات مىخواه از درم

4029 تا شود حاجاتت اى مسكين روا * چون منم مقضى حاجات شما

در تو حاجت من نهادم نيك دان * تا به مقصودت رسانم بىگمان

گر من آن را بهر تو ننهادمى * كى ترا حاجت بدان مىدادمى

4032 بگذر از هستى و حق را بنده شو * دم‌به‌دم از نور طاعت زنده شو

چون بميرى زين خودى در عشق او * صد چنين دولت رسد از حق به تو

بعد مردن جست‌وجو از حق بود * گرچه در صورت ز تو ظاهر شود

4035 دو نماند چون تو فانى گشته‌اى * همچو گل اندر شكر آغشته‌اى

حال گل مبدل شود اندر شكر * همچنان‌كه خار در سوز شرر

( 1 ) - مج : جودى ( 2 ) - مج : از