انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٤

[ حق تعالى آدم خاكى را براى عبرت عرشيان بالاى آسمان‌ها مىبرد ]

نامه‌اى آيد به دست بنده‌اى * سر سيه از جرم و فسق آكنده‌اى

اندرو يك خير « 1 » و يك توفيق نى * غير آزار دل صديق نى

3987 چون بخواند نامه خود عاصيى * سخت جانى بىنيازى « 2 » قاسييى « 3 »

پس سوى دوزخ برندش كشكشان * او رود آهسته همچون كاهلان

مىكند واپس نظر سوى خدا * رحمت و غفران همىدارد رجا

3990 منتظر مىايستد تن مىزند * هر زمانى روى واپس مىكند

پس ز حق امر آيد از اقليم نور * كه بگوييدش كه اى بطال عور

انتظار چيستى اى كان شر * رو چه واپس مىكنى اى خيره‌سر

3993 نامه‌ات اين است كه‌ات آمد به دست * اى خدا آزار و اى شيطان‌پرست

بنده گويد كآنچه فرمودى بيان * صد چنانم صد چنانم صد چنان

ليك بيرون از جهاد و فعل خويش * از وراى خير و شر و كفر و كيش

3996 بودم اوميدى به لطفت اى خدا * كه نگيرى بر من و بخشى عطا

بخشش محضى ز لطف بىعوض * بودم اوميد اى كريم بىغرض

رو سپس كردم بدان لطف و كرم * سوى فعل خويشتن مىننگرم

3999 سوى آن اوميد كردم روى خويش * كه وجودم داده‌اى ز آغاز پيش

رحمت تو سابق است و بىكران * اعتماد بنده بد دايم بر آن

من نبودم منكر روز جزا * بود بر تو اعتمادم اى خدا

4002 هرچه فرمودند آنجا انبيا * پيش من بود آن صواب و بىخطا

اعتمادم بود بر جودت مدام * كه ببخشى بر من مغرور خام « 4 »

خاك بودم اول و كردى گياه * پرورانيدى ز لطفت اى إله

4005 دم‌به‌دم نقشى دگر دادى مرا * گندمم كردى و نان مشت‌ها

بعد از آن دادى مرا هم جسم و جان * كرديم خوش جانب هستى روان

ده حسم دادى و عقل و راى نيك * پس بديدم از تو بخششهاى نيك

4008 همچنين بىسعى و بىجهدى مرا * كرديم پيدا در آن فانى سرا

چون چنان جودى بديدم بىعوض * غير رحمت خود نبودت زان غرض

( 1 ) - مج : چيز ( 2 ) - مج : بىنمازى ( 3 ) - قاسى : سنگدل ( 4 ) - مج : آن ،