انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٠

[ در تفسير اين آيت : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ

زانكه طاعت از براى آن بود * تا ترا از حق چنين دولت شود

3900 كه رسى « 1 » در خدمت شاهنشهى * تا شوى از بخشش او آگهى

صحبت مردان چو كشتى دان بر آب * كان به مقصودت رساند بىعذاب

جهد و طاعت هست چون رفتن به پا * در زمين منزل به منزل جابه‌جا

3903 خستگى و رنج ديدن هر زمان * تا در آخر يابد از خوف او امان

ليك در دريا چو با كشتى رود * پاى او كشتى بود پران شود

خوش در آن كشتى دو پا كرده دراز * بر سر مسند زده تكيه به ناز

3906 مىبرد كشتى ورا سوى وطن * مىرساند با عيال خويشتن

جهد او را مىكند كشتى بر آب * مىبرد ره خفته خوش در جامه خواب

عالمان را نى سفينه خوانده است * پس سفينه جويد آنكه « 2 » زنده است

3909 در سفينه نوح هركس كو نشست * آب حيوان خورد و از مردن برست

يافت مخلص او ز طوفان جهان * برد آن كشتى ورا در شهر جان

وارهيد از خوف و رنج بىكران * خوش سلامت رفت تا دار الامان

3912 اين جهان طوفان دين و زندگى است * كشتىاش شيخ و نياز و بندگى است

هركه كرد او مرد حق را بندگى * يافت بىمرگ و فنايى زندگى

زندگىاى كش نباشد پيش موت * و آنچه مىجويد نگردد هيچ فوت

3915 آنكه از بخت اين‌چنين كشتى ورا * گشت حاصل از عنايات خدا

وصف آن دولت نيايد در زبان * پس ببندم من ازين گفتن دهان

شيخ چون كشتى و طاعت همچو پا * تكيه بر وى كن مجو غير ورا

3918 آنچه از شيخت رسد در هر زمان * با دو صد طاعت نيايد در كف آن

آن‌چنان شه را چو يا بى سخت‌گير * تا كه گردى زنده پيش او بمير

بين چه مىخواهد همان كن روز و شب * تا رسد بر تو عنايت‌ها ز رب

3921 تا ازو حاصل شود ملك وصال * تا ز نقصان وارهى يا بى كمال

همچو او شاهى كنى اندر جهان * هرچه بود از تو نهان گردد عيان

هر زمانى صد جهان پيدا كنى * چون بخواهى كور را بينا كنى

3924 مظهر يزدان شوى در دو جهان * زنده از تو هم ملك هم انس و جان

حق بود بر كار و جسمت آلتش * جمله بينند از تو هر دم حالتش

( 1 ) - مج : « رسى » افتاده است . ( 2 ) - مج : آن كو