انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٧٨

[ در تفسير اين آيت : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ

3846 امر حق را گير و با آن كار كن * از چه خفتى خويش را بيدار كن

گرچه دادت مهل ايزد در جهان * زين جهان خود را به مردى بر جهان

تا بود كه وارهى زين چاه هول * افتدت از بخت در بىسوى حول

3849 زانكه در سو صد هزاران آفت است * سو حجاب و مانع آن راحت است

سوى بىسويى بود دار بقا * در چنان دارى رسى اندر لقا

آن طرف بىتن حيات مطلق است * درگشاى مشكلات مغلق است

3852 نبود آنجا هيچ‌گون شادى و غم * نى بد و نى نيك نى بيش و نه كم

نى بود گرما و نى سرما درو * نى توى مىگنجد و نى ما درو

در نبى فرمود شمس و زمهرير * تو نبينى اندر آنجا اى فقير

3855 زانكه ضدند اين دو آنجا ضد نيست * قدرت حق را يقين دان ند « 1 » نيست

ضد و ند را آن طرف گنجاى كو * هست‌ها را سوى بىجا جاى كو

ميوه‌اش صافى است بىدردى پوست * بيند آنجا دوست را بىپرده دوست

3858 بىسر و بىپا در آن پويان شوى * بىدهان و بىزبان گويان شوى

هم تو باشى هم نباشى در طرب * هر دمى بينى جهانى نو عجب

هم چنان كه « 2 » جرم مس چون گشت زر * از ورود كيميا نيكو نگر

3861 هم بود آن هم نباشد نيك دان * بگذر از صورت سوى معنى بران « 3 »

كين همان مس است گشته جمله زر * ليك در وى نيست از مسّى اثر

همچنان ابدال حق مبدل شدند * بعد نقصان جملگى « 4 » اكمل شدند

3864 جسم ظلمانى هريك نور شد * خوف و مرگ از ذات ايشان دور شد

طالبى كو راه يزدان را بريد * و اندران منزل به كام دل رسيد

ديگر او را هيچ‌گون خوفى نماند * اسب همت تا بدان منزل براند

3867 اين‌چنين كس گر نشيند با بدان * نيك گردند از حضور او بدان

زانكه نور است و ازو ظلمت رود * بلكه ظلمتها همه روشن شود

رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ مىدان ورا * جمله را بخشش دهد در دو سرا

3870 اوست نايب در زمين و آسمان * زنده گردند از دم او مردگان

كرده او هست كردار خدا * از خدا يك دم مبين او را « 5 » جدا

( 1 ) - مج : ضد ( 2 ) - مج : آن‌چنان‌كه ( 3 ) - مج : دوان ( 4 ) - مج : جملگان ( 5 ) - مج : او را مبين