انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠

[ موقن به وعده خدا شاد از رنج است ]

3657 اعتقادت گر بود صادق چنين * آن‌چنان گويى چنان دانى يقين

عاقبت رحمت كنندت آن شهان * ره دهندت اندر آن ايوان و خوان

تا خورى بىكام و لب زان خوان طعام * هم برى اموال و خلعت زان كرام

3660 چون به غيب ايمان بود در جان تو * آخرت آنجا برد ايمان تو

چونكه كردى باور آنچه گفت حق * هرچه وعده داده است اندر سبق

حق كند آن بر تو پيدا بىحجاب * بخشدت جنت عوض اندر ثواب

3663 بندگى كردى در اين دار فنا * خواجگى كن بعد از آن اندر بقا

دانه‌اى كشتى برست و شد تمام * زين سپس در خلد بنشين شادكام

بود نور رحمتش همراه تو * باورى غيب از آن شد اى عمو

3666 چونكه همراه تو بد نور جلال * بوى بردى خوش ز گفتار رجال

داشتى خويشى جانى از ازل * گفت مردان كرد در جانت عمل

وعده‌ها نقدت نمود از باورى * يافتى دولت كنون بىداورى

3669 يك بود موعود و وعده نزد مرد * چون يقين آن وعده را از « 1 » صدق خورد

مؤمنان در بندگى هستند شاد * بر اميد وعده و انعام و داد

نى كه آن حمال خسته زير بار * مىدود « 2 » دلشاد و خندان بىعثار « 3 »

3672 مىشود شاكر از آن بار گران * كه ربودم حمل را از ديگران

زحمت آن بار چون اجرش نمود * مىچشد اندر زيان او طعم سود

چون يقينش شد كه خواهد اجر برد * اين دو حالت را از آن يكسان شمرد

3675 همچنان‌كه گندم از خانه درون * كس براى كاشتن آرد برون

گرچه شد خانه تهى شادان بود * زانكه مىداند كه صد « 4 » چندان شود

ظاهراً گر رفت گندم اين زمان * نيست غمگين بلكه شاد است اندر آن

3678 چون همىداند كه خواهد شد فزون * زين زيان او سود مىبيند كنون

أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ گفت حق * از پى هر حبه‌اى رسم سبق

در پيش گفته يضاعف من يشا * رو بخوان اين را تمامت از نبى

3681 حالت زرع و درودن گشت يك * چون يقينش شد عوض بىهيچ شك

همچنان مؤمن به هنگام عمل * چون بود از صدق جهدش بىدغل

( 1 ) - مج : در ( 2 ) - مج : رود ( 3 ) - عثار : لغزش ، لغزيدن ( 4 ) - مج : ده