انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٥٦

[ همه مقصودها از جهد حاصل مىشود ]

از : اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ « 1 » ، مقصود اين است كه ما را جهدى نما خالص ، كه در آنجا غرض و قصد جز حق نباشد كه : وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً « 2 » .

از عمل هر لحظه‌اى مىبر ثواب * تا غنى باشى به هنگام حساب

تا فزايد از عمل قدرى ترا * چون روى آخر در آن باقى سرا

3339 عاقلى هرگز كند ترك دكان * يا عيالش را هلد بىآب و نان

جهد را و كسب را يك‌سو نهد * بر بساط كاهلى پهلو نهد

بر اميد اينكه بشنيد از كسان * كان فلان كس يافت گنجى ناگهان

3342 هم مرا بايد كه آن حاصل شود * اين‌چنين كس ابله و جاهل بود

زان نوا كز كار مىآيد ورا * بىگمان ماند جدا و « 3 » بينوا

كار بايد كرد و خود را داشتن * بهر نان و قوت گندم كاشتن

3345 تا بماند چند روزى زنده او * كسب بايد كردنش بهر گلو

گر ورا آن بخت باشد در نهاد * گنج را مانع نگردد اجتهاد

نقد بايد كار كردن در دكان * تا ز خوف جوع ماند در امان

3348 امر حق را پاس دار و كار كن * خير و طاعت روز و شب بسيار كن

تا ثواب و اجر افزون‌تر برى * تا كه در جنت ابد نعمت خورى

گر ترا آن بخت و آن طالع بود * گنج بىرنجت ز حق حاصل شود

3351 يافت را از جهد كى باشد زيان * جهد مىكن تا بمانى جاودان « 4 »

كس نشد هرگز پشيمان از عمل * دستگير آن است هنگام اجل

بلكه از ترك جهاد و طاعتت * ظلمت و تنگى رسد هر ساعتت

3354 مىشود « 5 » از بد پشيمان در درون * سر همىپوشند تا نفتد برون

ليك وقت رحلت و رنج و بلا * مىنمايد « 6 » آن ندم را برملا

عذر مىخواهند از عذرى كه رفت * مىرود هركس به سوى تو به تفت

3357 هيچ از طاعت كسى توبه نكرد * هم ز نيكىها پشيمانى نخورد

پس يقين شد خير كردن بهتر است * مرد خيّر در دو عالم مهتر است

خير و طاعت را گزين كن چند روز * بهر اين دنياى دون خود را مسوز

( 1 ) - ى 6 س 1 فاتحه الكتاب ( 2 ) - ى 110 س 18 كهف ( 3 ) - مج : او ( 4 ) - مج : خوش‌زبان ( 5 ) - مج : شوند ( 6 ) - مج : نمايند