انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩

[ كيميا تنها آن نيست كه مس را زر كند . . . ]

صبر آمد مركب ايمان بدان * صبر بىايمان نباشد در جهان

2967 هست بىايمان هر آن كش صبر نيست * آنكه بىصبر است غير گبر نيست

مصطفى فرمود آن بيناى ره * حيث لا صبر فلا ايمان له

نفس را باشد سوى لذت هوس * مانع لذت همين « 1 » صبر است و بس

2970 هركه را صبرش فزون دينش فزون * صبر دين را مىفزايد در درون

رنج مىكش در ره دين بهر رب * تا نمايد روى گنج بوالعجب

سر زنى آنجا كه آنجا جاى نيست * پا نهى آنجا كه دست و پاى نيست

2973 دست و پا كى گنجد اندر ملك جان * در جهان پايدار جاودان

نور اندر نور بينى بىكران * شهرها از نور و لطف حق در آن

در جهان لامكان جز نور نيست * غير عيش و طيش و غير سور نيست

2976 بىترح « 2 » دايم فرح باشد در آن * شور و مستى بىقدح باشد در آن

يافته در وى حيات بىممات * شاد و خرم مؤمنين و مؤمنات

مرد آسوده زيان دارد نه سود * حال او فردا بود كور و كبود

2979 كارگاه اين بود و او كارى نكرد * ماند « 3 » بىحاصل پر از اندوه و درد

رنج بايستن كشيدن يك « 4 » زمان * تا شدى از خوردن غم شادمان

تا غذا گشتى ورا غم‌هاى بد * مىنجستى هيچ از شادى مدد

2982 هركه شيرين زيست آخر تلخ مرد * مرد شيرين آنكه در تلخى سپرد

پس مياسا در جهان تا در جنان * خرم و آسوده باشى جاودان

اغلب آنهايند كايشان را جهاد * كرد بايد تا شود حاصل مراد

2985 تا رهند از سوز « 5 » نيران و جحيم * عاقبت تازند شادان در نعيم

ليك حق را هست نادر بندگان * صد عطا زو برده هريك رايگان

از ازل بينا و دانا آمدند * بهر رحمت كردن اينجا آمدند

2988 تا خلايق را نمايند از كرم * راه ازين حبس جهان سوى ارم

تا رهند از دام دنيا طالبان * تا روند اندر پناه غالبان

زانكه دنيا شد حجاب و منع و سد * چون حرامى جملگان را راه زد

2991 آمدند ايشان براى رهبرى * تا كنند از دام دنياشان برى

( 1 ) - مج : يقين ( 2 ) - ترح : اندوه - حزن ( 3 ) - مج : مانده ( 4 ) - مج : هر ( 5 ) - مج : سوز و