انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٢٧

[ در وجود انسان لشكرهاى بىشمارند رحمانى و شيطانى ، و تفسير آن ]

2691 آن‌چنان تن جان بود جانش بدان * صوفيى كه « 1 » دارد آن آنش بدان

اين‌چنين جانى بود قايم به حق * گيرد از حق دم‌به‌دم نونو سبق

جمله حاجاتش ز حق هر دم رسد * شاديش دايم ازو بىغم رسد

2694 رو بياموز اين صفت را از خليل * جوى حاجت را ز يزدان جليل

بهر ابراهيم نمرود مهان * آتشى افروخت بىحد و كران

منجنيقى كرد « 2 » او را بركشيد * تا بيندازد در آتش آن پليد

2697 چون سوى آتش همىآمد خليل * اندر آن حالت بگفتش جبرئيل

گفت دارى حاجتى زوتر بگو * پيش از آن كافتى درين آذر بگو

گفت دارم حاجت امّا نى به تو * نيست پنهان احتياج من ز هو

2700 حاجتم با اوست تنها نى به كس * زانكه نبود غير را آن دسترس

خلق عالم عاجزند از نيك و بد * نيست قادر بر همه غير احد

بىشريك است و ندارد او نظير * هست حق تنها غنى باقى فقير

2703 در نبى فرمود اللّه الغنى * كه شما جمله فقيريد و عنى « 3 »

چون خدا فرمود اين را اى فتى * دان كه محتاجى و مسكين و گدا

دسترس او راست مطلق در جهان * بر شر و خيرست قادر مستعان

2706 زو همىآيد عدم سوى وجود * مىدهد معدوم را خلعت ز جود

مىستاند باز « 4 » بهتر مىدهد * نقره مىگيرد عوض زر مىدهد

شكر نعمت را اگر آرى بجا * در بهشت از حله پوشى جامه‌ها

2709 ور نباشى شاكر و كفران كنى * بندگى بگذارى و طغيان كنى

كار تو بر عكس باشد در جزا * ناسزا را نار دوزخ شد سزا

چون وجودت داد شكرش مىگزار * از دل و جان دايما ليل و نهار

2712 گر گزارى شكر نعمت را ز جان * بخشدت حق در جزا حور و جنان

هركه شكر افزون كند افزون برد * او ز بىچون دولت بىچون برد

هم معانى هم صور بنده وىاند * جمله اشيا غرق تسبيح حىاند

2715 كس ندارد هيچ جمله آن اوست * هرچه هست از خشك و تر وز مغز و پوست

آن خود دانند خلقان از غرور * زين گمان آيند جمله در سرور

( 1 ) - مج : كو ( 2 ) - مج : ساخت ( 3 ) - مج : دنى ، عنى : تسليم ، فروتن ، خوار ( 4 ) - مج : بار