انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٢١

[ تفسير حديث : ابيت عند ربى . . . و بيان اينكه صورت ولى خدا در كف قدرت همچون قلم است و شرح حديث ، اذا احببت عبدا كنت له . . . ]

پس نوازيدش رسول و حمد گفت * صد گشادش داد پيدا و « 1 » نهفت

2562 گفت از مايى يقين رو شاد باش « 2 » * با منى اينجا و آنجا خواجه تاش

هر دو يك آبيم و جسم ما چو ظرف * گير معنى را گذر از ظرف حرف

از ظروف حرف معنى را گزين * تا شوى صافى تو اندر راه دين

2565 تا بمانى جاودان بىاين صور * از نى صورت برون شو چون شكر

هركه گشت او معنوى باقى بماند * علم حق را بىورق از جان بخواند

كل اسما را چون آدم كرد ضبط * اندر آن دانش نگنجد سهو و خبط

2568 پيش او معلوم شد هر نيك و بد * زانكه بخشيدش چنين علمى احد

اين‌چنين بخشش يقين از حق بود * گر به صورت از ولى ظاهر شود

او سبب باشد دهنده آن « 3 » خداست * ديدن از غير خدا سهو و خطاست

2571 گاه از دستى دهد نان را به تو * گاه بىدستى دهد آن را به تو

هر دو را يك دان ميفت اندر غلط * زانكه دارد بىحد و عد اين « 4 » نمط

روىپوش است اين سبب‌هاى جهان * تا كه سر كارها ماند نهان

2574 تا نيفتد هر نظر بر كار او * تا نداند هركسى اسرار او

تا نيابند اندر آنجا ره عوام * زانكه آن كار خواص است و كرام

جمله را يك چيز بينند آن مهان * كى شود از چشمشان پوشيده آن

2577 او بود يك بين كه ديدارش رسيد * از خدا انوار و اسرارش رسيد

كور مادرزاد خود كى بيند آن * چون نمىداند زمين را ز آسمان

كى ببيند كور نقش فرش را * يا صفا و لطف و نور عرش را

2580 مىرود هر سو ازين دو بىخبر * زانكه محروم است از نور نظر

نيستش حظى ز خوبان و ز باغ * از حماقت مىكند شادى و لاغ

جمله را چون خود همىپندارد او * زان به نقص خويش رو مىنارد او

2583 گر بدانستى دريدى زهره‌اش * منقطع گشتى ز عالم بهره‌اش

غير اين را چون نديد آن دون دون * مىرود دلشاد « 5 » خوش از تون به تون

كرمكى كز خانه دنيا بزاد * كى شود آگاه از افلاك « 6 » و عباد

2586 تا چه‌ها دارند در ملك قديم * تا چه بنمودستشان رب كريم

( 1 ) - مج : پند او ( 2 ) - مج : زو شاد باش ( 3 ) - مج : او ( 4 ) - مج : زين ( 5 ) - مج : دلشاد و ( 6 ) - مج : املاك