انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١١٣

[ مؤمنان از قديم مقرب حق بوده‌اند ]

اين عمل‌ها بر عقيده چون گواست * كاندرو هست اعتقاد خوب و راست

ز اعتقاد است او مجد در راه دين * اعتقادش مىشود « 1 » ثابت به دين

2382 چون غرض ز اعمال و از كردار خير * اعتقاد آمد يقين بگذر ز غير

پس بپرور اعتقادت « 2 » را مدام * تا شود افزون و گردى دوستكام

هر عمل كز اعتقاد آيد نكوست * كان نه بهر خلق و بهر آبروست

2385 ور بود از بهر اغراض و ريا * اندر آن بازار باشد بىبها

اعتقاد از « 3 » هرچه مىگردد فزون * آن بورز ار عاقلى و ذو فنون

بگذر از تقليد و از ننگ وز نام * راه خاصان رو مرو راه عوام

2388 ترك ظاهر گو به معنى كن نظر * از بد و نيك صور اندر گذر

آن طرف كه رنج بينى شو روان * نى خضر در عين ظلمت شد دوان

رفت در ظلمت به اوميد نجات * تا كه جانش خورد از آن آب حيات

2391 ماند زنده هم مخلّد جسم او * در دو عالم گشت مشهور اسم او

چون سكندر كرد از ظلمت حذر * ماند محروم از چنان شهد و شكر

زود بگذر از حلال و از حرام * بىدهان مىنوش خمر حق مدام

2394 گر ز ترك زهد مىافزايد آن * زهد را بگذار و سوى آن بران

خود كجا آيد ز مردان ترك اين * غير طاعت نايد از اهل يقين

نادرا آيد از ايشان اين فعال * در حقيقت آن بود روپوش حال

2397 هرچه دينت را كند افزون بورز * بر سر آن از دل و از جان بلرز

زانك ازين ره زود با منزل رسى * بىحجاب « 4 » آب و گل در دل رسى

بنگر اين دين از چه افزون مىشود * نيك گير آن را كه مقصود آن بود

2400 تا ربايى گوى را بىصولجان « 5 » * از همه شاهان درين ميدان جان

بعد از آن خود مظهر جانان « 6 » شوى * گرچه اكنون بنده سلطان شوى

حكم تو نافذ شود در تحت و فوق * جمله را بخشى صفا و شوق و ذوق « 7 »

2403 از دم تو مردگان زنده شوند * انس و جن حور و ملك بنده شوند

دررسى زان پس به كنه خويشتن * فاش بينى اينكه روحى يا « 8 » بدن

( 1 ) - مج : مىشوى ( 2 ) - مج : اعتقاد ( 3 ) - مج : « از » ندارد ( 4 ) - مج : حجاب و ( 5 ) - صولجان : معرب چوگان ، عصاى پادشاهى ( 6 ) - مج : يزدان ( 7 ) - مج : ذوق و شوق ( 8 ) - مج : روحى نى