انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١١٢

[ مؤمنان از قديم مقرب حق بوده‌اند ]

ناله‌ات را نشنود زان پس خدا * گويد آنجا ياد ناوردى مرا

2355 من درينجا هم فراموشت كنم * تا بمانى در عذاب و در ندم

چون نَسُوا اللَّهَ بود كارت اى دغا * هم فراموشى بود آن را جزا

پيشت آيد آنچه كردى در جهان * فعل تو گردد جهنم يا جنان

2358 سيّئه مثلش بود بىبيش‌وكم * ده برى از يك حسن اندر ارم

چونكه بد كردى بود دوزخ جزات * پس ندا آيد ز حق كان است جات

اخْسَؤُا فِيها بفرمايد خدا * كان بدان را آمد اين دوزخ جزا

2361 تا بنالى دايم از كردار خود * تا بسوزى اندرون نار خود

زانكه تو افروختى اين نار را * بر سر خود خود نهادى بار را

از تو زاييد اين نعيم و اين جحيم * كشت‌زار توست هر دو اى سليم

2364 تخم طاعت بر دهد حور و جنان * تخم معصيت شود دوزخ عيان

فعل‌هاى توست كآيد در نظر * نيست آنجا خير و شر و نفع و ضر

نيك و بد را بىگمان تو كشته‌اى * پنبه و قز « 1 » را يقين خود رشته‌اى

2367 پس مگو كآنجا مرا جاى نكوست * پرى آن خم ازين آب سبوست

پر ز توست آن خم نه از خود نيك دان * نيك و بد آنجا بود از تو روان

هرچه اينجا كشته‌اى خير و گناه * عين آن را بدروى آن جايگاه

2370 گر كنى مثقال ذره خير و شر * خواهد آمد بر تو از خشك وز تر

اعتقاد « 2 » اين است و واقع اين بود * هركه در شر كوشد او نادم شود

هركه دارد اعتقاد اوميد هست * كو رود بالا نماند بسته پست

2373 آنچه فرمودند ازو گر گشت فوت * اعتقادش چون بود در وقت موت

ممكن است اينكه مرو را حق عذاب * ندهد و گردد دعايش مستجاب

زانكه يزدان را بود در دل نظر * نى در اعمال و در افعال بشر

2376 با رسول مجتبى از حق خطاب * اين‌چنين آمد از آن عالىجناب

گفت در اعمال خلقان و صور * ننگرم در دل كنم دايم نظر

هركه را بر وفق ابرم « 3 » اعتقاد * باشدش يابد ز من صد افتقاد « 4 »

2379 اعتقاد است اصل اندر آدمى * ز اعتقاد راست گردد آن دمى

( 1 ) - قز : ابريشم خام ( 2 ) - مج : اعتقا ( 3 ) - مج : امرم ، ابرم در نسخه اساس مخفف « ابراهيم » است . ( 4 ) - افتقاد : مهربانى ، دلجويى