انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١١٠

[ مؤمنان از قديم مقرب حق بوده‌اند ]

اين وجلها را به آب دين بشو * از پليدى بگذر و پاكى « 1 » بجو

داروى اين رنج را يزدان فرد * در طب « 2 » قرآن به تو تعليم كرد

2304 گفت اين كن وان مكن بهر علاج * تا پذيرد صحت كلى مزاج

چاره را « 3 » فرمود از لطفش ودود * ليك كر شد گوش تو زان اى عنود

ظلم خود كردى به خود از كس منال * زخم بر خود خود زدى اى بدفعال

2307 ما ظلمنا هم بخوان اندر كلام * ظلم را از خويشتن مىبين مدام

هيچ‌كس ديدى كه خود خود را كشد * يا بلاها را به سوى خود كشد

اندرين كارند دايم خلق دون * نفس دشمن را مطيع‌اند و زبون

2310 مىفريبد نفس كافرشان به مكر * مىفتد در دام مكرش زيد و بكر

حق فرستاد اين طرف چندين رسول * بهر آگاهى مكر نفس غول

در رسالت شرح كردند از كرم * مكرهاى نفس را بىبيش‌وكم

2313 تا كه نفريبد كسى را آن لعين * مؤمنان را برنيارد او ز دين

حق تعالى اين همه اكرام و جود * كرد با تو داد از خاكت وجود

بعد از آن فرمود بهر شكر اين * طاعت من كن كه تا در يوم دين

2316 روسپيد آيى خرامان در نعيم * وندر آنجا دايما باشى مقيم

آفريدم جسم را از مشت خاك * دادم او را جان و عقل از نور پاك

كردم اندر وى صفات خود روان * از نظر وز سمع و از فهم و بيان

2319 علم و حلم و قدرتش دادم ز جود * بىشمر اين جنس ز اوصافم كه بود

دارم از هر يك صفات « 4 » اندك كنون * تا كه آن اندك شود تان رهنمون

سوى انوار صفات بىكران * تا بماند بر شما اين جاودان

2322 شكر اين را چون بجا آريد من * صد چنان بخشم وراى جان و تن

هم برون اين جهان بخشم جهان * كان نگنجد در بيان و در بنان

ترك شكر اين نعم را گر كنيد * خويشتن را در ضلالت افكنيد

2325 هرچه دادم باز بستانم به قهر * تا شود در كامتان آن قند زهر

آن خوشىها ناخوشى گردد عوض * تا شود از قهر من صحت مرض

گفت يزدان گر شما شكرم كنيد * محض جان گرديد اگرچه در تنيد « 5 »

( 1 ) - مج : بگذرى پاكى ( 2 ) - مج : طلب ( 3 ) - مج : چاره‌اى ( 4 ) - مج : صفت ( 5 ) - مج : كل تنيد