انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٠٥

[ تفسير سخن حق تعالى كه : أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ

فى صلاة دائمون عشاق راست * آن چشش بىكام و لب مشتاق راست

2199 بىخودى سوى خدا از جان روان * بىبدى دايم قرين نيكوان

چون خودى از تو رود ماند خدا * يك دو كى گردد بگو اى كدخدا

اين نماز و سجده ظاهر يقين * عكس نور باطن است اى راه بين

2202 تا بود كز فرع در اصلش رسى * بگذرى از هجر و در وصلش رسى

نى مراد از هر نماز آمد قبول * هست اين روشن به نزد ذى العقول

جمله اعمال از براى رحمت است * هم ز رحمت قصد طالب جنت است

2205 از شجر مقصود كس نبود شجر * هست مقصود از شجر بىشك ثمر

گر كنم مقصود در اينجا بيان * هين مرو از راه مقصد را بدان

آنكه در مقصود كلى راه يافت * آفتاب رحمتش بر وى بتافت

2208 منتها آن است از آن گويد سخن * همچو حلقه آن سخن در گوش كن

تا رسى آنجا كه آنجا جاى نيست * جز ولى را آن طرف گنجاى نيست

پس ولى گردى چو آن را بشنوى * جان شوى بىنقش صورت معنوى « 1 »

2211 عاشقان را خود نمازى ديگر است * پيش آن اين بىگمانى ابتر « 2 » است

اين مجاز است آن حقيقت نيك دان * زان حقيقت شد مجاز اينجا روان

تا ترا آنجا رساند اين مجاز * زين نماز آخر رسى با آن نماز

2214 گر گزارى اين بدان نيت گزار * كان ميسر گرددت از جان بزار

با تضرّع گوى گريان با خدا * بخش جانم را نماز بىريا

تا درو بينم جمالت را به جان « 3 » * تا شود اسرار تو بر من عيان

2217 تا كه از شك رو نهم سوى يقين * ظلمت كفرم شود كل نور دين

چون تو آن طاعت بدين نيت كنى * كوه هستى را يقين از بن كنى

ور شوى قانع بدين نقش نماز * مىكنى بهر ريا نى از نياز

2220 اندر آخر بر تو گردد سرد آن * مفلس و مغبون روى زين خاكدان

كار اكنون كن كه هستى در جهان * ورنه چون مردى نيايد از تو آن

چون نماند آلت طاعت ترا * كى رسد اندر جزا رحمت ترا

2223 تا عمل نبود نباشد اجر هيچ * بهر اجر اندر عمل مردانه پيچ « 4 »

( 1 ) - اين بيت در مج نيست . ( 2 ) - مج : كمتر ( 3 ) - مج : نهان ( 4 ) - مج : از جان بپيچ