انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٩٤

[ همه عجايب‌ها در وجود آدمى است ]

كوه‌ها و بحرها و دشت‌ها * آسمان و آفتاب و كشت‌ها

بىحد و بىعد نقوش و رنگها * مىنمايد خواب « 1 » در هر شخص را

1941 مىنمايد چيز و آنجا نيست چيز « 2 » * هرچه مىبيند وى است آن اى عزيز

زير و بالا نيست چيزى غير او * عين خويش است آنچه بنموده است رو

همچنين مرد خدا را در جنان * از خوشىها هرچه بنمايد عيان

1944 آنچه بيند چشمش اندر هر طرف * از جمال و لطف و از عز و شرف

از رياض و از كروم وز « 3 » ثمار * صد هزاران نوع ديگر بىشمار

در حقيقت او بود نى غير او * همچنان‌كه بوست مشك و مشك‌بو

1947 نى ز خورشيد است پر روى زمين * اوست تابان بر يسار و بر يمين

عكس قرص خور بود آن نورها * پر شده آن از زمين « 4 » و بر سما

همچنين هم هرچه بيند مرد حق * بر فراز آسمان در هر طبق

1950 از عجايب‌هاى بىحد و شمر * كآيدش آنجا يكايك در نظر

عرش و كرسى بيند و لوح و قلم * لشكر انوار با طبل و علم

هرچه بيند جمله او باشد يقين * همچو كاندر آينه بينى مبين

1953 روى خود را گرچه در حشمت جدا * مىنمايد ز آينه رو اى فتى

عكس آن روى است جز « 5 » يك نور نيست * گر نمايد ز آب جو در جوى نيست

اين طرف زان گلستان جز بوى نيست * آن طرف ديد است و گفت‌وگوى نيست

1956 گفت و پرسش باشد از غيبت ترا * ليك چون بينى نماند ماجرا

ديد باشد بعد از آن بىگفتگو * چشم را باشد تماشا اندرو

مرد حق را فرجه اندر خود بود * در مقامات و جهان خود رود

1959 عشق‌بازىها همه با خود كند * دايما چون قطب گرد خود تند

شرح اين معنى نگنجد در زبان * اين ندانى تا نگردى عين آن

كى به بيدارى ببينى حال خواب * اندرون خواب جو آن فتح باب

1962 زنده كى داند كه حال مرده چيست * چونكه حال مرده از زنده خفى است

كردن است اينجا نه گفتن شو خموش * بيهشى خواهى گذر از عقل و هوش

عقل و هش رنج است و بيهوشى است گنج * بيهشى را گير كين هوش است رنج

( 1 ) - مج : خوب ( 2 ) - مج : چيز آنها چيز نيست ( 3 ) - مج : و از ( 4 ) - مج : اندر زمين ( 5 ) - مج : است و جز