انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٧

[ در هر صنعى صانع را بايد ديدن ]

بىچون كه حيات‌بخش است مىخورند . پس فايده از صنع ايشان مىگيرند . و باقيان كه در صنع مىمانند محرومند و محجوب از مقصود . و اللّه اعلم « 1 » .

جنبشت از حق بود در كارها * حق ز تو پيدا كند اسرارها

1308 نور خود را از تو گرداند روان * تا ز تو گردد منوّر هر روان

از تو بيند خلق و آن باشد ز حق * طالبان را حق دهد از تو سبق

جسم پاكت مظهر يزدان بود * در دو عالم حق ز تو پيدا شود

1311 هركه خواهد تا كه گردد اين‌چنين * مظهر حق در جهان آب و طين

گرد تو گردد ز تو آموزد اين * تا شود روشن برو اسرار دين

همچنين اندر جهان هر پيشه‌اى * گر بود صورت وگر انديشه‌اى

1314 پيشه‌ور زان پيشه مىگردد عيان * از خياطت وز تجارت در جهان

زرگرى از زرگر آيد در نظر * همچنين هر پيشه‌اى را مىنگر « 2 »

تلخ و شيرين را چو بنهد در دهان * كشف گردد هر دو او را در زمان

1317 طعم‌هايى كان نيايد « 3 » در عدد * جمله را داند نكو از نيك و بد

حظ دست از لمس باشد دايما * دست داند هر درشت و نرم را

كى بود در دست يكسان خار و گل * چون نداند دست اطلس را ز جل « 4 »

1320 كلِّ اعضا را برين‌سان مىنگر * هر يكى دارد ز حق كارى دگر

پخته در يك ديگ بين چندين ابا « 5 » * از برنج و از سماق و زيربا

بنگر اندر كاسه‌اى صد خوردنى * هر يكى نوعى ز عالى و دنى

1323 همچو عاشوراست جسم آدمى * غم درو آميخته با خرّمى

چون بيان كردم همه اوصاف تن * باز گردم سرّ جان گويم علن

تا تفاوت‌ها ببينى اندر آن * كان بود بىحد و عد و بىكران

1326 مضمر اندر روح بينى عالمى * كز يمش اين جسم باشد چون نمى « 6 »

هست هفتاد و دو ملت اى پسر * گشته مدفون در درون هر بشر

يك زمانى مؤمن و يك لحظه گبر * يك زمانى جاهل و يك لحظه حبر

1329 كفر و ايمان سر زند از جان تو * هر دمى حالى شود مهمان تو

( 1 ) - « و اللّه اعلم » در مج نيست ( 2 ) - مج : ابيات جا افتاده ( 1225 - 1263 ) در اينجا آمده است . ( 3 ) - مج : ندارد ( 4 ) - جل : پالان ، پوشاك چهارپايان ( 5 ) - ابا - با : آش ، سوپ ( 6 ) - مج : « يمى » و البته غلط است