كتاب التنوير (فارسى) — الصفحة ٥٣

سهر

درد همهء سرست

درد نيم‌سرست

دردسريست كه كاه‌كاه كيرد .

آن بود كه سر بگردد . جه بوقت جنبش ، و جه بوقت آرامش .

آن بود كه جون برپاى خيزد چنان نمايد كه وى اندر ميان تاريكيست ، يا اندر ميان ميغ

آن بود كه هميشه اندر خواب بود ، اگر همچنان يله كنندش مىباشد ، و اگر بجنبانندش و بيذار كنندش چشم باز كند .

چشم گشاذه بماندن بود نه چشم خواباند و نه چيزى بداند .

و فرق ميان شخوص و سبات : بازداشتن جشم و فراز داشتن بود .

كاه بخواب اندر رفتن و گاه بيذار شذن بود .

هيچ خواب ناگرفتن بود