كتاب التنوير (فارسى) — الصفحة ١٢٣

كفچليز

سازند ، و اكنون آن را : سماق و آشى كه از آن سازند : كوربا و كوروا مىگويند . فرهنگ جهانگيرى

بفتح اول : كاريز ، تخته و چوب - درودگران را :

« كتگر و كتكار » گويند - ، و كت بمعنى : بعينه .

از برهان و فرهنگ جهانگيرى .

بكسر اول و سكون راء اندازه ، بكردار يك جو :

باندازهء يك جو .

كروياوزن ( اغنيا ) تخمى است كه آن را زيره رومى گويند ، پارسى است و نيز نامهاى ديگر پارسى آن نانخواه ، كروهه ، زنيان مىباشد .

سيد اسماعيل جرجانى كرويار را در رديف زيره و گشنيز نهاده و در وصف آن گويد :

« كرويا گرم و خشك است بدرجه سيوم ، بادها بشكند . . . »

ذخيره خوارزمشاهى

كفانيدن بفتح كاف : شكافتن و تركاندن . و كفانيده‌ها شكافته‌شده و تركانيده - برهان .

بتازى : « لسان النار » .

در فرهنگها بمعنى : چمچه ( قاشوق ) آمده است . اما در اينجا مراد ، داروى خشكى است كه آن را در كف دست ريخته و بخورند و اكنون در تهران ( كفلمه ) گويند .

شايد مراد آن باشد داروئى كه با چمچه ( قاشوق ) خورند .

وزن رستخيز پارسى است ، چمچمهء بزرگ سوراخ‌دار كه آن را كفگير نيز گويند . آنندراج