كتاب التنوير (فارسى) — الصفحة ١١٤
شعيره
ش
ش
شبرم
شبرم
بكسر اول و سكون دوم و فتح سوم و ميم ساكن گياهى است شيردار كه بيشتر در بيابانها و كناره‌هاى جويها مىرويد رنگ ساق آن بسرخى مىزند و دانهء دارد باندازهء نخود و آن را بشيرازى ( گاوينطونك ) خوانند .
برهان قاطع
شير اين گياه اسهال آرد و به كار بردن آن بس خطرناك است .
فرهنگ آندراج
سيد اسماعيل گرگانى مىگويد : « شپرم : گياهى است اندر بوستانها رويد ، و اندر ميان كشتزارها ، او را ساقى است راست و بر ساق او زغبى است و اندر ميان وى شيرى است و بهترين آن . . . »
ذخيرهء خوارزمشاهى
شرى
شرى
آماس و خراج بود ، و خراج آماس گرم بود . ذخيرهء خوارزمشاهى .
شش
شش
جگر سفيد پارسى است .
شعيره
شعيره
نام تازى بيمارى است ، ابن سينا در تعريف آن گويد :
« الشعيره ورم مستطيل على حرف الجفن يشبه الشعيره فى شكله و مادته فى الاكثر دم غالب » .
قانون ابن سينا