كتاب التنوير (فارسى) — الصفحة ١٠٩

زوالها

با كاف پارسى گوهر است كه از كان خيزد و بنمك ماند

و آن پنج رنگ مىباشد :

زاك سرخ ، به زبان روم قلقند .

زاك زرد ، به زبان روم قلقطار و بپارسى زاك اشتر دندان

زاك سبز ، به زبان روم قلقديس

زاك سفيد ، بتازى : شب يمانى

زاك سياه ، بتازى : زاج الاساكفه ، برهان قاطع

نام بيمارى است .

در قانون : « زلق المعدة » و در كامل الصناعة الطبيه از مجوسى اهوازى : « زلق الامعاء » .

ابن سينا در قانون گويد : « . . . زوفاء رطب و هو وسخ يجتمع على اصواف اليات الضأن بارمينيه . . . » قانون .

و در جاى ديگر گويد : « . . . زوفاء : يابس منه جبلى و منه بستانى . . . » قانون .

در متن كدام‌يك مراد است ؟

گويا جمع است ، و مفرد آن : زاوله و به نظر مىرسد كه در متن غلط است و درست آن : « نواله » است كه با عبارت و مطلب متن كاملا مناسبت دارد .