قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ٩٧

اسماء لازم الاضافه

ب : آنكه در رتبه مضاف اليه مىباشد ، اينقول را سيبويه اختيار نموده .

ج : آنكه در رتبه علم مىباشد .

تبصره ( 2 )

اسم از نظر اضافه و عدم اضافه بر سه قسم است :

1 - لازم الاضافه .

2 - ممتنع الاضافه .

3 - جايز الاضافه .

اسماء لازم الاضافه

اسماء لازم الاضافه

اسمائى هستند كه هيچگاه بدون اضافه استعمال نميشوند و آنها نيز بر دو قسمند :

الف : اسمائيكه به كلمه مفرد اضافه ميشوند .

ب : اسمائيكه به جمله اضافه ميشوند .

قسم اوّل نيز بر سه قسم است :

اوّل : اسمائيكه به ظاهر و ضمير اضافه ميشوند همچون : كلا و كلتا و عند لدى و سوى .

دوّم : اسمائيكه تنها به اسم ظاهر اضافه ميشوند نظير : اولوا و ذو .

سوّم : اسمائيكه فقط به ضمير اضافه ميشوند .

قسم اخير نيز بر دو قسم است : .

اوّل : اسمائيكه بمطلق ضمائر اضافه ميشوند مانند : وحد .

دوّم : اسمائيكه به ضمير غير غائب اضافه ميشوند همچون : لبّى و دوالى و سعدى .

و اما اسمائيكه به جمله اضافه ميشوند نظير :

حيث و اذ و حين و اذا .