قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ٩٢

معرّف باضافه

و ضاقت عليهم الارض برحبها .

صومكم خير لكم .

علمت قيامك .

و غير اين سه تا بقيّه موصولات ، موصولات اسمى مىباشند .

موصول مختص و مشترك

موصول مختص و مشترك

موصول مختص : عبارتست از موصولى كه براى هر معنائى لفظ خاصى وضع شده باشد و بعبارت ديگر براى هر كدام از مفرد و تثنيه و جمع يا مذكّر و مؤنّث لفظ خاصى باشد و آنها عبارتند از :

الّذى : مفرد مذكّر

الّتى : مفرد مؤنّث .

الّذان : تثنيه مذكّر

اللتان : تثنيه مؤنّث .

الّذين : جمع مذكّر

الّلاتى و اللواتى و اللوائى : جمع مؤنث .

موصول مشترك : آنست كه براى معناى مذكور لفظ خاصى وضع نشده باشد بلكه در جملگى يك لفظ به كار رود مانند :

من ، ماء ، اىّ ، الف و لام موصوله .

معرّف باضافه

معرّف باضافه

اضافه بر دو قسم است :

1 - اضافه لفظى .

2 - اضافه معنوى .

اضافه لفظى : عبارتست از اضافه وصف ( اسم فاعل ، اسم مفعول ، صيغه مبالغه اسم تفضيل ) به معمولش مانند :

مررت بزيد ضارب ابيه .

اضافه معنوى : عبارتست از آنكه وصف به معمولش اضافه نشده باشد اعم از