قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ٣٢

احكام فعل مضارع

مؤنّث حاضر : / نصرت / يارى كردى تو يك زن حاضر در زمان گذشته .

نصرتما / يارى كرديد شما دو زن حاضر در زمان گذشته .

نصرتنّ / يارى كرديد شما زنان حاضر در زمان گذشته .

متكلّم وحده : / نصرت / يارى كردم من در زمان گذشته .

متكلّم مع الغير : / نصرنا / يارى كرديم ما در زمان گذشته .

2 - فعل ماضى داراى مختصاتى است كه در ديگر افعال نميباشد و آنها عبارتند از :

الف : الحاق تاء تأنيث ساكنه مانند : نصرت .

ب : الحاق تاء مفتوحه مثل : نصرت .

ج : الحاق تاء مكسوره نظير : نصرت .

د : الحاق تاء مضمومه همچون : نصرت .

3 - در فعل ماضى بين ارباب ادب اتّفاق است كه مبنى مىباشد و شرح كيفيّت بنائش در احكام معرب و مبنى انشاء اللّه خواهد آمد .

احكام فعل مضارع

احكام فعل مضارع

1 - فعل مضارع را از فعل ماضى مىسازند به اين نحو كه از چهار حرف يعنى :

( ى - ت - أ - ن ) كه بنام حروف « أتين » يا « نأتى » معروف هستند استفاده كرده و آنها را بر سر فعل ماضى داخل نموده و فاء الفعل را كه بعد از آنها قرار مىگيرد ساكن مىكنند چنانچه در مضارع « نصر » مىگويند :

ينصر .

2 - اين حروف هميشه مفتوح هستند مگر در مضارع مجهول و مضارع معلوم چهار باب به ترتيب ذيل :