قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ٣١

صرف فعل ماضى از ماده نصر

و هر يك از شش صيغه غائب و حاضر سه صيغه در آنها براى مذكّر و سه صيغه ديگر براى مؤنّث است .

و دو صيغه متكلّم ، يكى متكلّم وحده بوده و ديگرى متكلّم مع الغير است .

و هر يك از سه صيغه مذكّر و مؤنّث فاعل آنها يا مفرد بوده و يا تثنيه و يا جمع مىباشد و امّا صيغه متكلّم وحده صرفا مفرد است ولى از نظر استعمالش در فاعل مذكّر و مؤنّث مشترك مىباشد ، باينمعنا كه هم مذكّر ميتواند در مقام اخبار از فعل خود آن صيغه را استعمال كند و هم مؤنّث چنانچه صيغه متكلّم مع الغير از اين نظر همينطور است ولى از جهت ديگر با اين صيغه فرق دارد و آن اينستكه :

صيغه متكلّم مع الغير را در مفرد هرگز نميتوان استعمال نمود بلكه مشترك بين تثنيه و جمع مىباشد .

صرف فعل ماضى از ماده نصر

صرف فعل ماضى از ماده نصر

مذكّر غائب / نصر / يارى كرد يك مرد غائب در زمان گذشته .

نصرا / يارى كردند دو مرد غائب در زمان گذشته .

نصروا / يارى كردند مردان غائب در زمان گذشته .

مؤنّث غائب : / نصرت / يارى كرد يك زن غائب در زمان گذشته .

نصرتا / يارى كردند دو زن غائب در زمان گذشته .

نصرن / يارى كردند زنان غائب در زمان گذشته .

مذكّر حاضر : نصرت / يارى كردى تو يك مرد حاضر در زمان گذشته .

نصرتما / يارى كرديد شما دو مرد حاضر در زمان گذشته .

نصرتم / يارى كرديد شما مردان حاضر در زمان گذشته .