قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ١٧٢
« انّ »
« ان »
« ان »
بفتح همزه و سكون نون بر چهار وجه مىآيد :
1 - حرف مصدرى بوده و فعل مضارع را نصب مىدهد مانند : و ان تصوموا خير لكم .
2 - مخفّفه از مثقّله و آن بعد از فعل يقين و يا فعلى كه نازل منزله آنست واقع مىشود مانند : افلا يرون ان لا يرجع اليهم قولا .
3 - مفسّره بمنزله « اى » مانند : فاوحينا اليه ان اصنع الفلك .
4 - زائده و آن در چهار موضع واقع مىشود :
الف : بعد از « لمّا » توقيتيه مانند : و لمّا لن جائت رسلنا لوطا سيئ بهم .
ب : بين لو و فعل قسم مانند : اقسم ان لو التقينا و انتم . . . .
ج : بين كاف و مجرورش مانند :
و يوما توافينا بوجه مقسم * كان ظبية تعطوا الى وارق السّلم
د : بعد از « اذا » مانند :
فامهله حتّى اذا ان كانّه . . .
تنبيه
براى « ان » چهار معناى ديگر نقل شده به اين شرح :
1 - شرطيه همچون « ان » مكسوره .
2 - نافيه .
3 - معناى « اذ » .
4 - به معناى « لئلّا » .
« انّ »
« انّ »
بكسر همزه و تشديد نون به دو وجه مىآيد :