قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ١٦٦
شرح جملاتى كه محلّ از اعراب ندارند
فجائيه » مىباشد مانند :
من يضلل اللّه فلا هادى له .
و يا نظير :
و ان تصبهم سيئة بما قدّمت ايديهم اذا هم يقطون .
5 - جملهاى كه تابع مفرد باشد
5 - جملهاى كه تابع مفرد باشد
محلّ اينجمله بحسب آن مفردى است كه متبوعش مىباش مانند :
واتقّوا يوما ترجعون فيه الى اللّه
6 - جملهاى كه تابع جمله محلّ از اعرابدار باشد
6 - جملهاى كه تابع جمله محلّ از اعرابدار باشد
اينجمله محلّش تابع جمله متبوع مىباشد مانند : زيد قام و قعد ابوه .
شاهد در جمله « قعد ابوه » است كه معطوف به « قام » بوده و آن جمله خبريّه است و محلّا مرفوع مىباشد لذا جمله « قعد ابوه » نيز محلّا مرفوع محسوب مىشود .
7 - جمله خبريّه
7 - جمله خبريّه
مقصود از « جمله خبريّه » جملهاى است كه بجاى خبر قرار گرفته باشد و محلّا يا مرفوع است در صورتى كه خبر مبتداء باشد مانند جمله « ابوه قائم » در مثال : زيد ابوه قائم .
و يا منصوب است در صورتى كه خبر براى افعال ناقصه باشد نظير جمله « ابوه قائم » در مثال : كان زيد الوه قائم .
شرح جملاتى كه محلّ از اعراب ندارند
شرح جملاتى كه محلّ از اعراب ندارند
جملاتى كه محلّ از اعراب ندارند نيز هفت تا هستند به اين شرح :