قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ١٤٤
واو و معناى آن
9 - به معناى « على » مثل : و يخرّون للاذقان سجّدا .
10 - به معناى « فى » مانند : و نضع الموازين القسط ليوم القيامه .
11 - به معناى « عند » مانند : كتبته لخمس خلون .
12 - به معناى « بعد » مثل : اقم الصّلوة لدلوك الشمس .
13 - به معناى « مع » نظير :
فلمّا تفرّقنا كانّى و مالكا * لطول اجتماع لم نبت ليلة معا
14 - به معناى « من » مثل : سمعت له صراخا .
15 - تبليغ مانند : قلت له .
16 - به معناى « عن » مثل : و قال الذين كفروا للّذين آمنوا .
17 - صيرورت و به آن لام عاقبت گويند مانند : فالتقطه آل فرعون ليكون لهم عدوّا و حزنا .
18 - قسم و تعجب با هم مثل : للّه يبقى على الايّام ذوحيد .
19 - تعجّب بدون قسم مانند : يا للماء .
20 - تعديه همچون : فهب لى وليّا .
21 - تأكيد و آن لام زائده است مانند : ردف لكم .
22 - به معناى تبيين مثلا بواسطه آن مفعول بودن كلمهاى را از فاعل بودنش مشخص مىكنيم مانند : ما احبنّى لفلان .
در اينمثال « لام » دلالت دارد بر اينكه مدخولش مفعول بوده و « ياء » فاعل است براى « حبّ » .
واو و معناى آن
واو و معناى آن
واو جاره داراى يك معنا است و آن عبارت از قسم مىباشد لذا به آن واو قسم گويند .
از خصوصيات آن اينستكه فقط بر سر اسم ظاهر شده و متعلّقش بايد محذوف باشد مانند : يس و القرآن الحكيم .