قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ١٠٨

اقسام مصدر

اسم ذات : آنست كه دلالت كند بر آنكه مسمّايش قائم بنفس بوده و در وجودش محتاج بتحقّق در غير نمىباشد مانند كلّيه اعيان خارجى از قبيل : انسان ، جماد و حيوان .

اسم معنى : آنست كه در تحقّق خارجى نيازمند به غير باشد همچون كلّيه مصادر و اوصاف از قبيل : حسن و قبح و ضرب .

مصدر و غير مصدر

مصدر و غير مصدر

اسم از نظر دلالت داشتن بر معناى حدثى و غير آن بر دو قسم است :

1 - مصدر .

2 - غير مصدر .

مصدر : عبارتست از اسمى كه داراى معناى حدثى باشد و به تعبير ديگر بر انجام فعل و كارى دلالت كند مانند : ضرب ، نصر .

غير مصدر : آنست كه چنين نباشد همچون ، اسماء ذوات .

اقسام مصدر

اقسام مصدر

براى مصدر پنج قسم ذكر نموده‌اند و آنها عبارتند از :

1 - مصدر نوعى .

2 - مصدر مرّه .

3 - مصدر ميمى .

4 - مصدر جعلى .

5 - مصدر مطلق .

مصدر نوعى : آنست كه بر نوع وقوع فعل دلالت كند و آن بر وزن فعله مىآيد مانند :

جلست جلسه الامير ( نشستم بنوع نشستن امير ) .

مصدر مرّه : آنست كه بر يك بار وقوع فعل دلالت نمايد و آن از ثلاثى مجرد بر وزن فعله آمده همچون :