قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — الصفحة ١٠٥

علائم تقدير « تاء »

هر كدام از مذكّر و مؤنّث بر دو قسمند :

1 - حقيقى .

2 - مجازى .

مذكّر و مونّث حقيقى همانست كه ذكر گرديد .

مونّث مجازى : آنست كه آن را مؤنث فرض كرده و برخى از احكام تأنيث را بر آن بار مىكنند مانند : شمس و طلحه .

مذكّر مجازى : آنست كه آن را مذكّر فرض كرده و پاره‌اى از احكام تذكير را بر آن مترتّب مينمايند نظير : قمر .

علائم تأنيث اسم سه تا است :

الف : تاء مانند : فاطمة .

ب : الف ممدوده نظير : زهراء .

ج : الف مقصوره همچون : حبلى .

تبصره ( 1 )

از ميان سه علامت مذكور تنها ، « تاء » را گاهى مقدّر فرض مىكند مانند : شمس و ارض كه تاء تأنيث ايندو مقدّر مىباشد .

علائمى كه بر تقدير « تاء » دلالت دارند عبارتند از :