غزليات حافظ (أغاني شيراز) — الصفحة ٧٣

ملحق بأرقام « غزليات حافظ »

المطلع / خلخالى / قزوينى / بولاق / بروكهاوس / استانبول / الهند

تا ز ميخانه دمى نام ونشان خواهد بود . . . / 193 / 205 / 175 / 175 / 175 / 146

دوش مىآمد ورخساره برافروخته بود . . . / 194 / 211 / 260 / 260 / 259 / 179

سحر چون خسرو خاور علم بر كوهساران زد . / 195 / 153 / 276 / 276 / 275 / 211

در أزل پرتو حسنت ز تجلى دم زد . . . / 196 / 152 / 186 / 186 / 185 / 178

راهى بزن كه آهى بر ساز آن توان زد . . . / 197 / 154 / 224 / 224 / 223 / 195

دمى با غم بسربردن جهان يكسر نمىارزد . / 198 / 151 / 142 / 142 / 142 / 184

كنون كه در چمن آمد گل از عدم بوجود . / 199 / 219 / 121 / 121 / 121 / 236

از ديده خون دل همه بر روى ما رود . . . / 200 / 220 / 148 / 148 / 148 / 121

خوشا دلى كه مدام از پى نظر نرود . . . / 201 / 224 / 183 / 183 / 182 / -

ساقى حديث سرو وگل ولاله مىرود . . . / 202 / 225 / 158 / 158 / 158 / 205

اگر آن طاير قدسي ز درم بازآيد . . . / 203 / 236 / 240 / 240 / 239 / 119

رسيد مژده كه آمد بهار وسبزه دميد . . . / 204 / 239 / 207 / 207 / 206 / 199

بوى خوش تو هر كه ز باد صبا شنيد . . . / 205 / 243 / 215 / 215 / 214 / 143

ابر آذارى برآمد باد نوروزى وزيد . . . / 206 / 240 / 236 / 236 / 235 / 188

معاشران گره از زلف يار باز كنيد . . . / 207 / 244 / 231 / 231 / 230 / 249

معاشران ز حريف شبانه ياد آريد . . . / 208 / 241 / 205 / 205 / 204 / 245

اگر روم ز پيش فتنه‌ها برانگيزد . . . / 209 / 155 / 169 / 169 / 169 / 222

چو آفتاب مى از مشرق پياله برآيد . . . / 210 / 234 / 196 / 196 / 195 / 154

اگر ببادهء مشكين كشد دلم شايد . . . / 212 / 230 / 243 / 243 / 242 / -

نه هر كه چهره برافروخت دلبرى داند . . . / 213 / 177 / 211 / 211 / 211 / 255

نيست در شهر نگارى كه دل ما ببرد . . . / 214 / 128 / 255 / 255 / 254 / 256

اگر نه باده غم دل ز يار ما ببرد . . . / 215 / 129 / 201 / 201 / 200 / 124

در أزل هر كو بفيض دولت ارزانى بود . . . / 216 / 218 / 200 / 200 / 199 / 191

ترسم كه أشك در غم ما پرده در شود . . . / 217 / 226 / 191 / 191 / 190 / 147

گر من از باغ تو يك ميوه بچينم چه شود . . . / 218 / 228 / 233 / 233 / 232 / 230