غزليات حافظ (أغاني شيراز) — الصفحة ٦٦

ملحق بأرقام « غزليات حافظ »

المطلع / خلخالى / قزوينى / بولاق / بروكهاوس / استانبول / الهند

دارم اميد عاطفتى از جناب دوست . . . / 24 / 59 / 25 / 25 / 25 / 32

صبا اگر گذرى افتدت بكشور دوست . . . / 24 / 61 / 31 / 31 / 31 / 74

مرحبا اى پيك مشتاقان بده پيغام دوست . . . / 25 / 62 / 30 / 30 / 30 / 38

آن ترك پرى كه دوش از بر ما رفت . . . / 26 / 82 / 91 / 91 / 91 / 39

اى شاهد قدسي كه كشد بند نقابت . . . / 27 / 15 / 90 / 90 / 90 / 43

اگر چه عرض هنر پيش يار بىادبيست . . . / 28 / 64 / 54 / 54 / 54 / 63

اگر چه باده فرح‌بخش وباد گل بيز است . . . / 29 / 41 / 57 / 57 / 57 / 60

اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت . . . / 30 / 90 / 82 / 82 / 82 / 48

اى غايب از نظر به خدا مىسپارمت . . . / 31 / 91 / 83 / 83 / 83 / 49

بنال بلبل اگر با منت سر ياريست . . . / 32 / 66 / 58 / 58 / 58 / 62

بكوى ميكده هر سالكى كه ره دانست . . . / 33 / 47 / 64 / 64 / 64 / 78

تا سر زلف تو در دست نسيم افتادست . . . / 34 / 36 / 33 / 33 / 33 / 79

باغ مرا چه حاجت سرو وصنوبر است . . . / 35 / 39 / 35 / 35 / 35 / 44

بلبلى برگ گلى خوش رنگ در منقار داشت . / 36 / 77 / 69 / 69 / 69 / 80

بىمهر رخت روز مرا نور نماندست . . . / 37 / 38 / 71 / 71 / 71 / 107

برو بكار خود اى واعظ اين چه فرياد است . . . / 38 / 35 / 39 / 39 / 39 / 24

روضهء خلد برين خلوت درويشانست . . . / 39 / 49 / 36 / 36 / 36 / 27

جز آستان توام در جهان پناهى نيست . . . / 40 / 76 / 92 / 92 / 92 / 65

صوفي از پرتو مى راز نهاني دانست . . . / 41 / 48 / 66 / 66 / 66 / 82

صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت . . . / 42 / 81 / 77 / 77 / 77 / 76

كنون كه بر كف گل جام بادهء صافست . . . / 43 / 44 / 49 / 49 / 49 / 59

گل در بر ومى در كف ومعشوق بكامست / 44 / 46 / 34 / 34 / 34 / 56

صحن بستان ذوق‌بخش وصحبت ياران خوشست / 45 / 43 / 52 / 52 / 52 / 54

خلوت گزيده را بتماشا چه حاجتست . . . / 46 / 33 / 51 / 51 / 51 / 51

خوش‌تر ز عيش وصحبت وباغ وبهار چيست . . . / 47 / 65 / 55 / 55 / 55 / 52